Belong to the Truth Jesus Christ

วันที่ ๑ มกราคม
สมโภชพระนางมารีย์ พระมารดาของพระเจ้า
Solemnity of Mary, Mother of God

การเรียกพระนางมารีย์ว่า "พระมารดาของพระเจ้า" (ภาษากรีก คือ Theotokos)
เริ่มมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ ๓ หรือ ๔ แต่ถูกประกาศเป็นข้อความเชื่อของพระศาสนจักร
อย่างเป็นทางการในการประชุมสังคายนาเมืองเอเฟซัสปี ๔๓๑ ความเชื่อนี้เป็นข้อ
ความเชื่อเกี่ยวกับแม่พระเรื่องแรกสุด มีเอกสารบันทึกว่าเมื่อการประชุมที่เมืองเอเฟซัส
สิ้นสุด ฝูงชนเดินไปตามท้องถนน พากันส่งเสียงโห่ร้อง "ขอสรรเสริญพระมารดาพระเจ้า"

ความเชื่อเรื่องนี้มีพื้นฐานอยู่บนข้อความเชื่อเรื่องการรับเอากายเป็นมนุษย์ของพระเยซูเจ้า
ตามที่นักบุญเปาโลกล่าวในจดหมายถึงชาวกาลาเทียว่า "พระเจ้าทรงส่งพระบุตรของ
พระองค์ให้มาบังเกิดจากสตรีผู้หนึ่ง" (กท ๔:๔)

ธรรมนูญด้านข้อความเชื่อของสังคายนาวาติกันที่ ๒ “Lumen Gentium”
(แสงสว่างแก่ชาวโลก)
ได้เอ่ยถึงพระนางมารีย์ในฐานะ "พระมารดาของพระเจ้า" ถึง ๑๒ ครั้ง

ในวันนี้ ศาสนจักรคาทอลิกยังประกาศให้เป็นวันสันติภาพโลก พระสันตะปาปาเปาโลที่ ๖
ทรงริเริ่มการประกาศฉลองนี้ และได้รับการยืนยันโดยพระสันตะปาปายอห์น ปอล ที่ ๒

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๒ มกราคม
นักบุญบาซิล ผู้ยิ่งใหญ่
St. Basil the Great

บาซิลเป็นหนึ่งในนักปราชญ์คนสำคัญของพระศาสนจักร ท่านเกิดประมาณปี ๓๒๙
และเสียชีวิตวันที่ ๑ มกราคม ปี ๓๗๙

บาซิลต่อสู้กับคำสอนผิดพลาด ซึ่งปฏิเสธธรรมชาติพระเจ้าของพระเยซูคริสต์
ท่านพร้อมกับสหาย "เกรโกรี่แห่งนาซีอันเซน" และน้องชายของเขา "เกรโกรี่แห่งนิสซา"
เป็นที่รู้จักในชื่อ "สามนักปราชญ์ชาวคัปปาโดเชีย"

ท่านขัดขืนต่อแรงกดดันของจักรพรรดิวาเลนที่จะอนุญาตให้พวกเฮเรติก (ผู้ถือเชื่อผิดๆ)
ได้รับศีลมหาสนิทได้

หลังท่านสิ้นใจไปแล้ว ๗๒ ปี สังคายนาเมืองชาลเซดอนกล่าวถึงท่านว่า "บาซิลผู้ยิ่งใหญ่
ผู้รักษาสัจธรรมที่พระเจ้าทรงประทานแก่มนุษย์"

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๓ มกราคม
นักบุญเกรโกรี่ นาซีอันเซน
St. Gregory Nazianzen

เกรโกรี่เป็นนักปราชญ์ของพระศาสนจักร ท่านเกิดที่เมือง Arianzus ในเอเชียไมเนอร์
ประมาณปี ๓๒๕ และเสียชีวิตในปี ๓๘๙ ท่านเป็นบุตรของเกรโกรี่ สังฆราชแห่งนาซีอันซุส

หลังรับศีลล้างบาปเมื่ออายุ ๓๐ ปี เกรโกรี่ร่วมมือกับเพื่อนของท่าน เบซิลก่อตั้งอาราม
นักพรตแห่งใหม่

ท่านได้รับเลือกเป็นสังฆราชแห่งเมืองเซซารียาเมื่ออายุ ๔๑ ปี ท่านพบกับความยากลำบาก
ในการต่อสู้กับคำสอนผิดพลาดของพวกถือลัทธิ Aryannism และยังต้องขัดแย้งกับจักรพรรดิ
Valesn ซึ่งนับถือลัทธินี้ด้วย

ที่เมืองคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งท่านพยายามนำคริสตชนหลุดพ้นจากคำสอนลัทธินี้
ท่านได้เทศน์บทเทศน์สำคัญเรื่องพระตรีเอกภาพ อันนำชื่อเสียงมาให้ท่าน
จนท่านได้รับฉายาว่า "นักเทววิทยา"

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ 4 มกราคม
นักบุญเอลิซาเบธ แอนน์ เซตัน
St. Elizabeth Ann Seton

เอลิซาเบธ แอนน์ เซตัน เป็นผู้ตั้งคณะซิสเตอร์เมตตาธรรม (Sisters of Charity)
ในสหรัฐ เธอเกิดในปี ๑๗๗๔ ที่เมืองนิวยอร์ก ครอบครัวของเธอเป็นโปรเตสแตนท์
นิกายเอพิสโคปัล (episcopal)

บิดาของเอลิซาเบธเป็นศาสตราจารย์ด้านสรีรวิทยาคนแรกของมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
และเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลสุขภาพประจำท่าเรือนิวยอร์ก ส่วนมารดาเป็นลูกสาวของศาสนาจารย์
นิกายอังกลิกันของเมืองนิวยอร์ก แต่เสียชีวิตเมื่อเอลิซาเบธอายุเพียง ๓ ปี

เอลิซาเบธแต่งงานเมื่อปี ๑๗๙๔ กับวิลเลียม แม็คกี เซตัน วิลเลียมประสบปัญหาด้านการเงิน
และเขาเสียชีวิตด้วยวัณโรคที่อิตาลีในปี ๑๘๐๓ เอลิซาเบธเริ่มรู้จักพระศาสนจักรคาทอลิกที่อิตาลี
เธออดอาหารและสวดภาวนาเพื่อขอความสว่าง และที่สุดได้เข้าสู่พระศาสนจักรคาทอลิก
ในวันพุธรับเถ้า ปี ๑๘๐๕

การกลับใจของเอลิซาเบธเป็นเหมือนพายุใหญ่ท่ามกลางญาติมิตรที่เป็นโปรเตสแตนท์
ส่งผลให้ฐานะการเงินของเธอยิ่งฝืดเคือง เดือนมกราคม ปี ๑๘๐๖ เซซิเลีย เซตัน น้องสะใภ้ของ
เอลิซาเบธป่วยหนัก เธอขอพบเอลิซาเบธ บอกความประสงค์อยากเป็นคาทอลิก เมื่อเรื่องนี้
เป็นที่ล่วงรู้ ก็มีการข่มขู่ขับไล่เอลิซาเบธออกจากรัฐ เซซิเลียหายเป็นปรกติและตัดสินใจ
เดินทางหลบหนีพร้อมกับเอลิซาเบธ เธอได้เข้าเป็นคาทอลิกดังปรารถนา

เอลิซาเบธมาอยู่ที่บัลติมอร์ และด้วยความช่วยเหลือของคาทอลิกเพิ่งกลับใจคนหนึ่ง
เธอได้ซื้อฟาร์มซึ่งอยู่ไม่ห่างจากวิทยาลัยเมาท์เซนต์แมรี่ เอลิซาเบธได้ถวายปฏิญาณ
ส่วนตัวต่อหน้าสังฆราชคาโรล

ปี ๑๘๑๐ พระสังฆราชคาโรลได้ปรับปรุงพระวินัยคณะซิสเตอร์เมตตาธรรมของนักบุญ
วินเซนเดอปอลในฝรั่งเศส และนำมาใช้สำหรับคณะเมตตาธรรมในสหรัฐ
ในเดือนมกราคม ๑๘๑๒ เอลิซาเบธถูกเลือกเป็นอธิการิณีโดยเธอเองไม่เต็มใจ
ทั้งเธอยังต้องดูแลลูกๆ ด้วย มีหญิงสาวสมัครเข้าคณะจำนวนมาก รวมทั้งอันนา
ลูกสาวของเอลิซาเบธ ในปีนวกภาพ อันนาล้มป่วยหนัก เธอได้รับอนุญาตให้ถวาย
ปฏิญาณบนเตียงก่อนตาย

เอลิซาเบธได้รับเลือกเป็นอธิการิณีอีกสองครั้ง เธอเสียชีวิตในวันที่ ๔ มกราคม ๑๘๒๑
เธอได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ๑๙๖๓ และเป็นนักบุญในวันที่ ๑๔ กันยายน ๑๙๗๕

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๕ มกราคม
นักบุญยอห์น นอยมันน์
St. John Neumann

ยอห์น นอยมันน์เกิดเมื่อปี ๑๘๑๑ ที่โบฮีเมีย ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเชค
เมื่อเรียนจบมหาวิทยาลัย ท่านสมัครเข้าบ้านเณร แต่ครั้นถึงเวลาได้รับศีลบวช
เป็นพระสงฆ์ สังฆราชล้มป่วย จึงเลื่อนวันออกไป แล้วก็ไม่ได้กำหนดวันบวชใหม่เพราะ
โบฮีเมียมีพระสงฆ์มากพอในเวลานั้น ยอห์น นอยมันน์ได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับงาน
มิสชันนารีในสหรัฐ ท่านจึงตัดสินใจไปอเมริกาและจะขอรับศีลบวชที่นั่น ท่านเดินทาง
ด้วยเท้าไปที่ฝรั่งเศส ขึ้นเรือสู่นิวยอร์ก

เมื่อมาถึงแมนฮัตตันในปี ๑๘๓๖ พระสังฆราชจอห์น ดูบัวร์ ต้อนรับท่านด้วยความยินดี
เพราะในเวลานั้น มีพระสงฆ์เพียง ๓๖ คนสำหรับงานอภิบาลคาทอลิก ๒ แสนคนในรัฐ
นิวยอร์ก เพียง ๑๖ วันๅหลังการมาถึง ยอห์น นอยมันน์ก็ได้รับศีลบวชและถูกส่งไป
ประจำที่เมืองบัฟฟาโล

คุณพ่อยอห์น นอยมันน์พักอยู่ในบ้านพักสงฆ์ที่เป็นกระท่อมท่อนซุง ท่านถือเคร่งเรื่อง
พลีกรรม กินเพียงขนมปังและน้ำ ต่อมา ท่านสมัครเข้าคณะนักบวชพระมหาไถ่และยังคง
ทำงานธรรมทูต จนกระทั่งได้รับเลือกเป็นสังฆราชแห่งฟิลาเดลเฟียในปี ๑๘๕๒
ท่านทำหน้าที่ สังฆราชอย่างจริงจัง
สร้างวัด ๕๐ แห่งและเตรียมการสร้างอาสนวิหาร ท่านเปิดโรงเรียนเกือบ ๑๐๐ แห่งจำนวน
นักเรียนเพิ่มจาก ๕๐๐ คนเป็น ๙,๐๐๐ คน ท่านเสียชีวิตอย่างกระทันหัน
เมื่อวันที่ ๕ มกราคม ๑๘๖๐

ยอห์น นอยมันน์เป็นสังฆราชอเมริกันคนแรกที่ได้รับการประกาศเป็นบุญราศี
พระสันตะปาปาเปาโล ที่ ๖ ทรงสถาปนาท่านเป็นนักบุญในปี ๑๙๗๗ ร่างของท่านถูกฝัง
อยู่ในอาสนวิหารนักบุญเปโตรในเมืองฟิลาเดลเฟีย

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๖ มกราคม
นักบุญอังเดร เบสเส็ต
St. Andre Bessette

สุขภาพอ่อนแอและความเจ็บป่วยอยู่กับอังเดรมาตั้งแต่เกิด อังเดรเป็นลูกคนที่ ๘
จากจำนวน ๑๒ คนของพ่อแม่ชาวฝรั่งเศสใกล้เมืองมองทรีออล แคนาดา เมื่อทั้งสอง
เสียชีวิตขณะอังเดรอายุ ๑๒ ปี เขาก็ถูกรับเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม อังเดรทำงานใน
ฟาร์มและพยายามประกอบอาชีพหลายอย่าง เขาเป็นช่างทำรองเท้า คนทำขนมปัง
ช่างเหล็ก ซึ่งทุกอย่างล้มเหลวเพราะปัญหาด้านสุขภาพ

เมื่ออังเดรอายุ ๒๕ ปีก็ได้สมัครเข้าคณะนักบวชไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์
(Congregation of the Holy Cross) ซึ่งทำงานสอนหนังสือเด็กๆ แต่เมื่อสิ้นสุดปี
นวกภาพ ท่านไม่ได้รับให้เข้าคณะเพราะสุขภาพอ่อนแอ ทว่าด้วยการสนับสนุนของ
พระสังฆราช Bourget คณะจึงรับท่านเป็นสมาชิกในที่สุด อังเดรได้รับมอบหมาย
ให้ทำหน้าที่เป็นคนเฝ้าประตูของมหาวิทยาลัยนอเตรอดามในเมืองมองทรีอัล พร้อมทำ
หน้าที่ผู้ดูแลห้องสังฆภัณฑ์ ซักเสื้อผ้าและเป็นคนส่งจดหมาย "เมื่อผมเข้าร่วมในหมู่คณะ
แห่งนั้น พวกอธิการชี้ประตูห้องให้ผมและผมอยู่ที่นั่นนานสี่สิบปี"

ในห้องเล็กของท่านซึ่งอยู่ติดประตูทางเข้ามหาวิทยาลัย อังเดรใช้เวลาส่วนมากเวลา
กลางคืนด้วยการคุกเข่าภาวนา เหนือหน้าต่างห้อง มีรูปปั้นนักบุญยอแซฟขนาดเล็ก
ซึ่งท่านศรัทธาอย่างยิ่งมาตั้งแต่เด็ก

เมื่อทราบว่าใครล้มป่วย ท่านจะไปเยี่ยมและสวดภาวนาร่วมกับผู้ป่วย ท่านจะช่วยนวดถู
ผู้ป่วยด้วยน้ำมันที่นำจากตะเกียงซึ่งจุดในวัดน้อยของมหาวิทยาลัย พลังในการบำบัด
เยียวยาของท่านเริ่มเป็นที่กล่าวขาน

เมื่อเกิดโรคระบาดในละแวกนั้น อังเดรอาสาเป็นพยาบาล ไม่มีใครสักคนเดียวเสียชีวิต
จำนวนผู้ป่วยที่มาหาท่านก็ท่วมท้น อธิการรู้สึกไม่สบายใจ ผู้มีอำนาจของสังฆมณฑลก็สงสัย
ในตัวท่าน พวกแพทย์เรียกท่านว่าเป็นคนหลอกลวง แต่ท่านพูดครั้งแล้วครั้งเล่าว่า
"ผมไม่ได้รักษาพวกเขา นักบุญยอแซฟต่างหากที่รักษา" ในที่สุดแล้ว อังเดรต้องมีเลขานุการ
๔ คนช่วยจัดการตอบรับต่อจดหมายจำนวน ๘๐,๐๐๐ ฉบับที่มีมาถึงท่านในแต่ละปี

คณะไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์พยายามอยู่นานหลายปีที่จะขอซื้อที่ดินบน Mount Royal แต่ไม่
เกิดผล วันหนึ่ง อังเดรปีนขึ้นไปบนยอดเขานั้นและฝังเหรียญรูปนักบุญยอแซฟ ปรากฏว่า
เจ้าของที่ได้ตกลงยอมขาย อังเดรสร้างวัดน้อยแห่งหนึ่งบนนั้นและต้อนรับผู้มาพบท่าน
ท่านแย้มยิ้มตลอดเวลาที่รับฟังพวกเขาหลายชั่วโมง และใช้น้ำมันนักบุญยอแซฟทา
ให้ผู้ป่วย บางคนหาย บางคนไม่หาย แต่ปริมาณของไม้เท้าที่ใช้ค้ำยันของคนป่วยที่หาย
และวางไว้ได้กองสูงเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

วัดน้อยก็เติบโตด้วย ในปี ๑๙๓๑ อังเดรวางรูปนักบุญยอแซฟไว้กลางวัด ท่านกล่าวว่า
"หากนักบุญยอแซฟต้องการหลังคาเหนือศีรษะ ท่านก็จะได้รับ" ในที่สุด โบสถ์งดงามแห่งเขา
รอยัลซึ่งใช้เวลา ๕๐ ปีในการก่อสร้างก็สำเร็จ ส่วนเด็กชายขี้โรคผู้ไม่อาจประกอบอาชีพใด
ได้เสียชีวิตเมื่ออายุ ๙๒ ปี

อังเดรถูกฝังที่โบสถ์แห่งนั้น และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยพระสันตะปาปาเบเนดิกต์
ที่ ๑๖ ในเดือนตุลาคม ๒๐๑๐ พระองค์กล่าวว่านักบุญอังเดร
"ดำเนินชีวิตแห่งพระพรด้วยหัวใจบริสุทธิ์"

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๗ มกราคม
นักบุญเรมอนด์แห่งเปญาฟอร์ต
St. Raymond of Penafort

ท่านเป็นพระสงฆ์คณะโดมินิกันผู้ให้ความช่วยเหลือนักโทษชาวคริสต์ในระหว่าง
สงครามครูเสดและยังช่วยจัดระเบียบกฎหมายของพระศาสนจักร

เรมอนด์อยู่ร่วมยุคสมัยกับนักบุญโทมัส อไควนัส ท่านเป็นแรงบันดาลใจให้นักบุญโทมัส
เขียน "Summa Contra Gentiles" เพื่อให้ผู้ไม่ใช่คาทอลิกกลับใจ มีรายงานว่าชาวมุสลิม
อย่างน้อย ๑ หมื่นคนได้กลับใจเพราะผลการทำงานประกาศพระวรสารของท่าน

ท่านเกิดเมื่อปี ๑๑๗๕ ในตระกูลขุนนางที่มีเครือข่ายกับราชสำนักอารากอง

ท่านมีพรสวรรค์ในการศึกษา เมื่ออายุ ๒๐ ปีก็ได้รับแต่งตั้งให้สอนวิชาปรัชญา
ในบาร์เซโลน่า

เมื่อท่านอายุ ๓๐ ปี ก็ได้ไปศึกษากฎหมายบ้านเมืองและกฎหมายพระศาสนจักรที่โบโลน่า
อิตาลี หลังได้รับปริญญาเอกท่านก็สอนอยู่ที่นั่น จนกระทั่งพระสังฆราชของบาร์เซโลน่า
ให้ท่านมารับตำแหน่งหน้าที่ในสังฆมณฑล ในปี ๑๒๒๒ เรย์มอนด์ซึ่งอายุ ๔๗ ปีก็เข้า
คณะนักบวชโดมินิกัน

ครั้งหนึ่ง ท่านได้รับกิจใช้โทษบาปเพราะแสดงความหยิ่งลำพองในสติปัญญา พ่อฟังแก้บาป
ให้ท่านเขียนคู่มือเทววิทยาศีลธรรมสำหรับให้พวกผู้ฟังแก้บาปใช้ ท่านเขียน Summa Casuum
ซึ่งเป็นงานชิ้นแรกที่ท่านได้ทำให้พระศาสนจักร ท่านอุทิศตนในการเทศน์สอน และแผ่ขยาย
ความเชื่อ พร้อมทั้งนำสมาชิกที่หลงหายไปกลับคืนมาสู่พระศาสนจักร

ขณะอยู่ที่บาร์เซโลน่า เรย์มอนด์ช่วยนักบุญ Peter Nolasco และกษัตริย์ James ตั้งคณะแม่พระ
ผู้เมตตา สมาชิกนักบวชคณะนี้จะแสวงหาเงินมาไถ่ตัวนักโทษในดินแดนมุสลิม ในช่วงเวลาเดียวกัน
ท่านก็เทศน์สนับสนุนนักรบครูเสด กระตุ้นส่งเสริมให้พวกเขาปกป้องอารยธรรมจากการถูกคน
ต่างชาติรุกราน

ปี ๑๒๓๐ พระสันตะปาปาเกรกอรี ที่ ๙ ทรงเรียกท่านมาที่โรม สั่งให้ท่านรวบรวมระเบียบและ
คำสั่งต่างๆ ของพระศาสนจักรให้เป็นระบบ ผลงาน ๕ เล่มที่เป็นผลงานของท่านได้เป็นพื้นฐาน
ให้กับระบบภายในของพระศาสนจักรเป็นเวลาหลายศตวรรษ เรย์มอนด์เป็นผู้ฟังแก้บาปของ
พระสันตะปาปาและถวายคำแนะนำพระองค์ในหลายเรื่อง

ภายหลัง ท่านได้รับเลือกให้เป็นผู้นำคณะโดมินิกัน ซึ่งท่านทำหน้าที่อยู่ ๒ ปีก็ขอลาออกเพราะ
เห็นว่าตนเองอายุมากแล้ว แต่ปรากฏว่าท่านจะมีชีวิตยืนยาวต่อไปอีกมากกว่า ๓๐ ปี
งานช่วงหลังของท่าน นอกจากสวดภาวนา เทศน์สอนแล้ว ท่านยังตั้งโรงเรียนสอนภาษาเพื่อ
ช่วยประกาศพระวรสารแก่ผู้ไม่ใช่คริสตชน

ท่านสิ้นใจในปี ๑๒๗๕ ด้วยอายุ ๑๐๐ ปี พระสันตะปาปาเคลเมนต์ ที่ ๘
ประกาศตั้งท่านเป็นนักบุญในปี ๑๖๐๑ ท่านเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของนักกฎหมาย
และโดยเฉพาะนักกฎหมายพระศาสนจักร

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๘ มกราคม
นักบุญอปอลลินาริส
St. Apollinaris

ท่านเป็นหนึ่งในมรณสักขีกลุ่มแรกๆ ของพระศาสนจักร นักบุญเปโตรตั้งท่านเป็น
สังฆราชแห่งราเวนน่า ท่านทำอัศจรรย์และเทศน์สอนคนจำนวนมากให้กลับใจ
ส่งผลให้พวกคนต่างศาสนาจับกุมตัวท่านทุบตีหลายครั้ง

ในการถูกทำร้ายครั้งหนึ่ง ท่านถูกเฉือนด้วยมีดและราดน้ำร้อนใส่บาดแผล
จากนั้น ถูกจับใส่เรือส่งไปที่กรีซ

ที่กรีซ ท่านยังดำเนินพันธกิจเทศน์สอนและทำอัศจรรย์ต่อไป พร้อมทั้งรับการเบียดเบียน
คนต่างศาสนาที่กรีซได้ทำร้ายทุบตีและส่งตัวท่านกลับอิตาลี

เมื่อจักรพรรดิเวสปาเชียนออกกฎหมายลงโทษคริสตชน ท่านซ่อนตัวอยู่ระยะหนึ่ง
แต่ขณะกำลังหลบหนี ท่านถูกจับตัวได้ที่ประตูเมืองและถูกทารุณกรรม ท่านมีชีวิตอยู่
อีก ๗ วัน ท่านทำนายว่าการข่มเหงเบียดเบียนจะรุนแรงยิ่งขึ้น
แต่ในที่สุด พระศาสนจักรจะมีชัยชนะ

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๙ มกราคม
นักบุญอาเดรียนแห่งแคนเตอร์บิวรี
St. Adrian of Canterbury

อาเดรียนเป็นแอ็บบ็อท (Abbot อธิการอารามนักพรต) ผู้มีชื่อเสียงของอารามออกัสติเนียน
แห่งเมืองแคนเตอร์บิวรี ประเทศอังกฤษ ท่านเกิดที่เมือง Libya Cyrenaica ในแอฟริกาเหนือ

อาเดรียนตัดสินใจเป็นฤาษีตั้งแต่ยังหนุ่ม ท่านได้รับตำแหน่งเป็นอธิการของอารามแห่ง
Hiridanum ในอ่าวเมืองเนเปิล ที่นั่น ท่านมีความสัมพันธ์อันดีกับจักรพรรดิ Constans ที่ ๒
และพระสันตะปาปา Vitalian

อาเดรียนเป็นที่ปรึกษาของพระสันตะปาปา และได้รับการเสนอให้เป็นอัครสังฆราชของ
แคนเตอร์บิวรี ท่านปฏิเสธ แต่ยอมร่วมเดินทางไปกับธีโอดอร์แห่งอังกฤษในฐานะที่ปรึกษา

เมื่อมาถึงอังกฤษ ท่านก็ได้รับตำแหน่งอธิการอารามนักบุญออกัสตินของเมืองแคนเตอร์บิวรี
ท่านตั้งโรงเรียนของอาราม และผู้ซึ่งในภายภาคหน้าจะเป็นสังฆราชและอธิการอารามหลายคน
ได้รับการศึกษาด้านภาษาละติน กรีก พระคัมภีร์ เทววิทยา กฎหมายโรมันและคณิตศาสตร์ที่
โรงเรียนแห่งนี้

อาเดรียนสิ้นใจวันที่ ๙ มกราคม เมื่อร่างของท่านถูกขุดขึ้นมาในอีกหลายร้อยปีภายหลัง
ก็ปรากฏว่ามีสภาพไม่เน่าเปื่อย

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๑๐ มกราคม
นักบุญเกรโกรี่แห่งนิซซา
St. Gregory of Nyssa

เกรโกรี่เกิดในครอบครัวที่มีศรัทธาแรงกล้าในศาสนา มารดาของท่านเป็นธิดา
ของมรณสักขี พี่ชายสองคนของท่านได้เป็นพระสังฆราช พี่สาวคนโตเป็นแบบอย่าง
ชีวิตศักดิ์สิทธิ์และได้รับการยกย่องเยี่ยงนักบุญ เราได้ทราบจากจดหมายของเกรโกรี่
แห่งนาซิอันซุส ว่าท่านแต่งงานกับหญิงสาวชื่อธีโอซีเบีย แต่เธอได้เสียชีวิต

นักบุญบาซิลเป็นผู้อภิเษกเกรโกรี่ให้เป็นสังฆราชในปี ๓๗๑ เมื่อรับตำแหน่งหน้าที่
เกรโกรี่ต้องเผชิญปัญหาหนัก ผู้ว่าการเมืองได้สั่งจับท่านและนำตัวมาให้การต่อหน้าเขา
การประชุมสมัชชาเมืองนิซซา (ปี ๓๗๖) ได้ประณามเกรโกรี่ ท่านถูกปลดจากตำแหน่ง
และต้องเร่ร่อนจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่ง จนกระทั่งจักรพรรดิ Valens สิ้นพระชนม์
จักรพรรดิองค์ใหม่ พระนามว่า Gratian ออกกฎหมายเลิกเบียดเบียนศาสนาคริสต์
เกรโกรี่กลับมารับตำแหน่งสังฆราชอีกครั้ง ท่านร่วมประชุมสังคายนาที่เมืองอันติโอกและ
ที่นิเชีย เพื่อช่วยยุติการถือเชื่อผิดของกลุ่ม Aryanism และ Pneumatism ในตะวันออก

เกรโกรี่ยังเข้าร่วมสังคายนาที่เมืองคอนสแตนติโนเปิลในปี ๓๘๓ หลังจากนั้นท่านก็หาย
ไปจากบันทึกประวัติศาสตร์ เหลือไว้แต่งานเขียนเทววิทยาที่สำคัญอย่างยิ่งจำนวนหนึ่ง
ท่านคงจะสิ้นชีวิตในปี ๓๘๕ หรือ ๓๘๖

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๑๑ มกราคม
นักบุญธีโอโดซีอุส
St. Theodosius

ธีโอโดซีอุสเกิดในครอบครัวศรัทธา ท่านเริ่มศึกษาเล่าเรียนแต่ยังเล็ก และเมื่อเป็นหนุ่ม
ก็ได้เป็นผู้อ่านพระคัมภีร์ ตัวอย่างของอับราฮัมทำให้ท่านเดินทางจากบ้านเพื่อหาหนทาง
รับใช้พระเจ้า ท่านพบนักบุญ Simeon Stylites ที่เมืองอันติโอก นักบุญซีเมออนทราบว่า
ท่านเป็นคนศักดิ์สิทธิ์และมีความเป็นผู้นำ จึงเชิญท่านมาร่วมสวดภาวนาและให้คำแนะนำ
ธีโอโดซีอุสเดินทางต่อไปที่เยรูซาเล็มและได้พบนักบุญ Longinus ซึ่งตำนานกล่าวว่า
ในเวลานั้นมีอายุเกือบ ๕๐๐ ปีแล้ว ธีโอโดซีอุสได้รับมอบหมายให้ดูแลวัดเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ใกล้เมืองเบธเลเฮม

แต่เพราะมีผู้คนชื่นชมเคารพท่านมาก ท่านจึงหลบหนีออกไปอยู่ในถ้ำกลางทะเลทรายยูเดีย
และดำเนินชีวิตเป็นฤาษี อย่างไรก็ตาม ความศักดิ์สิทธิ์ของท่านดึงดูดคนให้ติดตามมาเป็นศิษย์
ท่านจึงสร้างอารามที่ Cathismus ผู้คนมากันมากมายจนต้องแบ่งเขตในอารามเป็นเขตพวกกรีก
พวกอาร์เมเนียน พวกเปอร์เซียน ฯลฯ พวกฤาษีเหล่านี้ทำงานและสวดภาวนาร่วมกัน ท่านยังได้
สร้างสถานพยาบาลหลังหนึ่งถัดจากอาราม สถานพยาบาลแห่งนี้ใช้เป็นที่ดูแลคนป่วย คนสูงอายุ
และรักษาอาการทางจิต ท่านได้ผูกมิตรและทำงานร่วมกับนักบุญ Sabbas ภายหลังท่านได้รับ
แต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจเยี่ยมชุมชนฤาษีในปาเลสไตน์ ท่านดำรงตำแหน่งเป็นพระอัยยิกา
ของเยรูซาเล็ม

ท่านต่อต้านกลุ่มเฮเรติกที่สอนผิดๆ หลายกลุ่ม จักรพรรดิ Anastatius ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนเฮเรติก
กลุ่มหนึ่งเคยส่งเงินจำนวนมากมาติดสินบนให้ท่านเปลี่ยนความคิด แต่ท่านแจกจ่ายเงินเหล่านั้น
ให้คนจน ในที่สุด จักรพรรดิก็ถอดท่านจากตำแหน่งในปี ๕๑๓ อย่างไรก็ตาม ท่านกลับมารับ
หน้าที่อีกครั้งในสมัยจักรพรรดิ Justinian

เมื่อเข้าวัยชรา สุขภาพของท่านก็ทรุดโทรม แต่ท่านก็ทำงานต่อไปจนถึงที่สุด
ท่านสิ้นชีวิตเมื่ออายุ ๑๐๕ ปี

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๑๒ มกราคม
นักบุญมาร์กาเร็ต บูร์จอง
St. Marguerite Bourgeoys

วันนี้พระศาสนจักรรำลึกถึงนักบุญมาร์กาเร็ต บูร์จอง ชาวฝรั่งเศส ท่านก่อตั้งคณะนักบวช
และเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการสร้างเมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดาด้วย

มาร์กาเร็ตเกิดในปี ๑๖๒๐ อันเป็นยุคที่มีการบุกเบิกอาณานิคมและมีความตึงเครียดด้าน
ศาสนาในยุโรป บิดามารดาของท่านเป็นคนชั้นกลาง บิดาเป็นพ่อค้า ส่วนมารดามาจาก
เมืองแชมเปญ ดินแดนภาคตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส

หลังมารดาเสียชีวิต มาร์กาเร็ตก็ให้ความสนใจต่อกระแสเรียกนักบวช ในปี ๑๖๔
ขณะร่วมขบวนแห่แม่พระสายประคำ ท่านได้รับประสบการณ์เหนือธรรมชาติต่อหน้ารูปปั้น
ของพระนางมารีย์ที่อารามนอเตรอดาม

มาร์กาเร็ตเข้าร่วมกลุ่มนอเตรอดามแห่งทรอย ซึ่งเป็นกลุ่มสตรีผู้รับการฝึกอบรมเป็นครู
โดยไม่ได้อยู่ในอาราม ท่านสมัครเข้าคณะนักบวชหลายแห่ง รวมทั้งคณะคาร์เมไลท์ด้วย
แต่ก็ถูกปฏิเสธ ในปี ๑๖๕๓ ท่านจึงสมัครเป็นครูอาสาไปสอนที่เมืองควิเบก ซึ่งเป็นอาณา
นิคมของฝรั่งเศส

ชีวิตในอาณานิคมยากลำบากมาก เมื่อมาร์กาเร็ตมาถึงก็พบว่าพวกเด็กๆ มีสุขภาพย่ำแย่
ท่านจึงทำงานร่วมกับพยาบาลที่ศูนย์พยาบาลมอนทรีออลเพื่อช่วยเหลือด้านสุขภาวะของเด็กๆ
ต่อมา ท่านได้ตั้งโรงเรียนแห่งแรกในปี ๑๖๕๘

ท่านเดินทางกลับไปฝรั่งเศสพร้อมนำครู ๓ คนและผู้ช่วยอีกหนึ่งคนกลับมาด้วย พวกเธอเหล่านี้
ได้รับชื่อว่า "ธิดาคณะนอเตรอดาม" ซึ่งในที่สุด จะกลายมาเป็นคณะนักบวชนอเตรอดามแห่ง
มอนทรีออล ซิสเตอร์ในคณะสละความสะดวกสบายและความมั่นคงของชีวิตเพื่อสอนศาสนา
และวิชาการให้กับพวกเด็กๆ ในดินแดนที่มีชื่อขณะนั้นว่า "ฝรั่งเศสใหม่" พวกเธอดำเนินชีวิต
อย่างยากจนและออกเดินทางไปสอนและช่วยเหลือคนในทุกแห่งที่ต้องการ

คณะนอเตรอดามดามแห่งมอนทรีออลได้รับการการรับรองจากกฎหมายบ้านเมืองโดย
กษัตริย์หลุยส์ ที่ ๑๔ ในปี ๑๖๗๐ แต่ยังไม่ผ่านการอนุมัติจากสันตะสำนักที่โรมเพราะต้อง
มีการพิจารณาเรื่องที่สมาชิกคณะไม่จำกัดอยู่แต่ในอาราม หากออกไปทำงานภายนอก
ซึ่งที่สุดทางโรมก็ได้ให้การรับรองในปี ๑๖๙๘ แม้ว่าสังฆราชแห่งควิเบกจะอนุญาตให้พวก
เธอทำงานตั้งแต่ปี ๑๖๗๖ แล้ว

งานการสอนและเมตตากิจของมาร์กาเร็ตและเพื่อนๆ มีความสำคัญต่อผู้คนในควิเบกมาก
มาร์กาเร็ตได้รับฉายาว่า "มารดาของอาณานิคม"

แม้พวกซิสเตอร์จะอยู่ในกระท่อมและทำงานหนัก แต่คณะก็เติบโต พวกเธอไม่เพียงสอน
เด็กเท่านั้น แต่ยังตั้งโรงเรียนเพื่อสอนผู้อพยพที่มาใหม่ให้อยู่รอด เมื่อคณะเจริญก้าวหน้า
มาร์กาเร็ตก็ส่งมอบการเป็นผู้นำให้ซิสเตอร์คนอื่น

ในสองปีสุดท้ายของชีวิต ซิสเตอร์มาร์กาเร็ตเกษียณตัวเองเพื่อสวดภาวนาในความสันโดษ
วันสุดท้ายของปี ๑๖๙๙ สมาชิกวัยเยาว์คนหนึ่งของคณะป่วยหนัก ซิสเตอร์มาร์กาเร็ตสวด
ขอพระให้เธอรับความทุกข์แทน สมาชิกผู้นั้นหาย ส่วนมาร์กาเร็ตล้มป่วยอยู่ ๑๒ วันและสิ้นใจ
วันที่ ๑๒ มกราคม ๑๗๐๐

พระสันตะปาปายอห์น ปอล ที่ ๒ ตั้งท่านเป็นนักบุญในปี ๑๙๘๒ ท่านเป็นนักบุญหญิง
คนแรกของศาสนจักรคาทอลิกในประเทศแคนาดา




บุญราศีนิโคลาส บุญเกิด กฤษบำรุง
บาทหลวงและมรณสักขี
วันเกิด ๓๑ มกราคม พ.ศ.๒๔๓๘
วันเสียชีวิต ๑๒ มกราคม พ.ศ.๒๔๘๗ (๔๘ ปี)
เสียชีวิตที่ เรือนจำกลางบางขวาง
นิกาย โรมันคาทอลิก
วันประกาศ ๕ มีนาคม พ.ศ.๒๕๔๓
ที่ประกาศ มหาวิหารนักบุญเปโตร กรุงโรม
ประกาศโดย สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอล ที่ ๒
วันฉลอง ๑๒ มกราคม

บุญราศีนิโคลาส บุญเกิด กฤษบำรุง เป็นบาทหลวงชาวนครปฐม สังกัด
มิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ เมื่อรับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงแล้วได้ทำงาน
แพร่ธรรมในหลายจังหวัด จนกระทั่งเกิดกรณีพิพาทอินโดจีนขึ้น บาทหลวงบุญเกิด
ถูกตำรวจจับในข้อหา "กบฏภายนอกราชอาณาจักร" ศาลตัดสินให้จำคุก ๑๕ ปี
ที่เรือนจำกลางบางขวาง และถึงแก่กรรมด้วยวัณโรคหลังจากติดคุกได้ ๓ ปี

บาทหลวงบุญเกิดได้รับยกย่องจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกว่าเป็นมรณสักขี
และได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ.๒๕๔๓
ณ มหาวิหารนักบุญเปโตร กรุงโรม โดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอล ที่ ๒
คริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทยกำหนดให้วันที่ ๑๒ มกราคม
ของทุกปีเป็นวันระลึกถึงบุญราศีนิโคลาส บุญเกิด กฤษบำรุง

(http://th.m.wikipedia.org/wiki/บุญเกิด_กฤษบำรุง)

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญวันที่ ๑๓ มกราคม
นักบุญฮีลารีแห่งปอยเตีย
St. Hilary of Poitiers

ฮีลารีเป็นนักปรัชญาในศตวรรษที่ ๔ งานเขียนของท่านเป็นรากฐานของคำสอน
เรื่องพระตรีเอกภาพ ท่านปกป้องศาสนจักรด้วยการยืนยันถึงความเป็นมนุษย์ของ
พระเยซูและปราบแนวคิดของพวกเฮเรติกที่ปฏิเสธสภาวะพระเจ้าของพระองค์

ท่านเป็นคนสุภาพแต่กล้าหาญ ในช่วงเวลายุ่งยากของพระศาสนจักร ความศักดิ์สิทธิ์
ของท่านปรากฏทั้งในงานด้านวิชาการและการเป็นผู้ยืนยันเลือกสิ่งที่ถูกต้อง

ในปี ๓๔๕ ฮีลารี ซึ่งขณะนั้นแต่งงานแล้วและมีลูกสาวหนึ่งคน ก็เข้ารับศีลล้างบาป
พร้อมกับทุกคนในครอบครัว ในปี ๓๕๓ ประชาชนเมืองปอยเตียเรียกร้องให้อภิเษก
ท่านเป็นสังฆราชของพวกเขา

ท่านเสียชีวิตในปี ๓๖๗ และได้รับการเคารพว่าเป็นนักบุญ ในปี ๑๘๕๑
ท่านได้รับการประกาศเป็นนักปราชญ์ของพระศาสนจักร

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๑๔ มกราคม
นักบุญซาวา อัครสังฆราชแห่งเซอร์เบีย
St. Sava, Archbishop of Serbia

ท่านมีกำเนิดเป็นเจ้าชาย ชื่อ Rastko Nemanjic เมื่อเติบใหญ่ (ประมาณปี ๑๑๙๒)
ท่านออกจากวังเข้าเป็นฤาษีในอารามบนภูเขาอาโธส และได้รับชื่อว่า ซาวา
ปลายปี ๑๑๙๗ พระราชบิดาของท่าน กษัตริย์ Stefan Nemanja ก็ได้เข้าอารามด้วย
เช่นกัน พระองค์ได้รับชื่อใหม่ว่าซีเมออน ทรงสิ้นพระชนม์ในปี ๑๒๐๐ ภายหลังก็ได้รับ
การประกาศเป็นนักบุญ

ซาวาย้ายไปสร้างอารามที่ถือพรตเคร่งครัดกว่าเดิมในเมือง Kareya ท่านได้รับการแต่งตั้ง
เป็นอัครสังฆราชคนแรกของเซอร์เบีย

ท่านเสียชีวิตในปี ๑๒๓๕ วิหารนักบุญซาวาในเมืองเบลเกรดถูกสร้างขึ้นบนจุดที่ฝังร่างของท่าน

ท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของวงการศึกษาและการแพทย์ของชาวเซอร์เบีย

CR. : Sinapis

ฉลองนักบุญ วันที่ ๑๕ มกราคม
นักบุญพอลแห่งธีปส์
ฤาษีคนแรกของพระศาสนจักร
St. Paul of Thebes

พอลเกิดราวปี ๒๓๐ เมื่ออายุ ๑๕ ปี บิดามารดาของท่านเสียชีวิต ในช่วงปี ๒๕๐
เป็นยุคที่พระศาสนจักรถูกเบียดเบียนอย่างหนักโดยจักรพรรดิ Decius พระสงฆ์
ถูกสังหารและฆราวาสถูกบังคับให้ละทิ้งความเชื่อด้วยการนมัสการรูปเทพเจ้า

พอลหลบซ่อนตัว ท่านเดินทางไปในทะเลทราย และพบถ้ำแห่งหนึ่งจึงใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น
โดยอาศัยน้ำจากน้ำพุและผลไม้จากต้นไม้ที่มีอยู่ละแวกนั้น

ท่านใช้ชีวิตสวดภาวนาอย่างสันโดษเรียบง่าย ภายหลัง วิถีชีวิตของท่านเป็นแรง
บันดาลใจให้คริสตชนคนอื่นๆ ที่แสวงหาความสัมพันธ์กับพระเจ้าผ่านหลักการชีวิต
ฝ่ายจิตและแยกตัวออกจากโลกภายนอก

นักบุญแอนโทนีแห่งอียิปต์ มีนิมิตในความฝันเกี่ยวกับพอล จึงเดินทางมาหาท่าน

ทั้งสองได้สนทนากัน พอลบอกแอนโทนีว่า ตลอดเวลา ๖๐ ปี ท่านยังชีพด้วยขนมปัง
ที่นกตัวหนึ่งคาบมาให้ทุกวัน

พอลเสียชีวิตเมื่ออายุ ๑๑๓ ปี ชื่อของท่านถูกนำมาตั้งเป็นชื่อ
"คณะนักบุญพอลฤาษีคนแรก" ในอิตาลีในศตวรรษที่ ๑๓ และยังคงอยู่มาจนปัจจุบัน

CR. : Sinapis

ชีวประวัติ นักบุญ ดิเมอาน่า กับ บรรดาหญิงพรหมจารี 40 คน
(Saint Demiana and the 40 Virgins -
Ϯⲁⲅⲓⲁ Ⲇⲩⲙⲓⲁⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ ϩ︤ⲙⲉ ⲉ̅ⲑ̅ⲱ̅ ⲙ︤ⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ - القديسة دميانة والعذارى الأربعون)

“แต่บรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าผู้สูงสุดจะได้รับพระอาณาจักร และจะครอบครองพระอาณาจักรนั้น
ตลอดไปทุกยุคทุกสมัย” - ดาเนียล 7:18

นักบุญดิเมอาน่า เกิดในประเทศอียิปต์ เมื่อศตวรรษที่ 3 และเป็นบุตรคนเดียวของบิดา-มารดา
คริสตชนผู้เคร่งศาสนา เมื่อยังเด็ก มารดาของท่านจากไปและบิดาของท่าน ชื่อ “มาร์ก (Mark)”
กลายมาเป็นผู้ปกครองของเธอเพียงคนเดียว นักบุญมาร์กรักลูกสาวของเขามาก และส่งเสริมความ
ศรัทธาต่อศาสนาคริสต์ให้กับท่านเป็นอย่างดี

นักบุญดิเมอาน่า เมื่ออายุเพียง 15 ปี บิดาของท่านต้องการให้เธอแต่งงานกับเพื่อนผู้สูงศักดิ์คนหนึ่ง
ของเขา แต่นักบุญดิเมอาน่าปฏิเสธ เช่นเดียวกับที่ครั้งหนึ่งที่เคยเป็นความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของ
พระแม่มารีย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ของเรา นักบุญดิเมอาน่าก็ไม่มีความตั้งใจที่จะแต่งงานเช่นกัน แต่ต้องการ
อุทิศชีวิตของท่านให้กับพระเจ้าเท่านั้น

“จิตวิญญาณที่รักพระเจ้าจะพักผ่อนในพระเจ้าและในพระเจ้าเท่านั้น” - นักบุญอิสอัค ชาวซีเรีย

“The soul that loves God has its rest in God and in God alone.” - Saint Isaac the Syrian

ในวัยเด็กเช่นนี้ เนื่องจากเป็นบุตรคนเดียวในครอบครัวที่ร่ำรวย นักบุญดิเมอาน่าจึงปรารถนา
สิ่งของต่างๆมากมาย ท่านอาจเลือกใช้ชีวิตที่สบายและหรูหรา แต่เหมือนกับที่นักบุญเปาโลที่ได้
กล่าวไว้ว่า “นับแต่บัดนี้ ข้าพเจ้าเห็นว่าทุกสิ่งไม่มีประโยชน์อีกเมื่อเปรียบกับประโยชน์ล้ำค่าคือการ
รู้จักพระคริสตเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงยอมสูญเสียทุกสิ่ง ข้าพเจ้าเห็นว่าทุกสิ่ง
เป็นปฏิกูล เพื่อจะได้องค์พระคริสตเจ้ามาเป็นกำไร” (ฟิลิปปี 3:8) ท่านนักบุญผู้เป็นที่รักของเราก็เข้า
ใจถึงความไร้สาระของการใช้ชีวิตเช่นนั้น และแทนที่จะทำเช่นนั้น เธอกลับเลือก “สิ่งที่จำเป็นมีเพียง
สิ่งเดียว มารีย์ได้เลือกเอาส่วนที่ดีที่สุดที่จะไม่มีใครเอาไปจากเขาได้” (ลูกา 10:42)

นักบุญดิเมอาน่าขอให้บิดาสร้างบ้านให้ท่านที่ชานเมือง เพื่อที่ท่านและเพื่อนๆอีก 40 คนจะได้อยู่
ห่างจากทางโลกและอุทิศชีวิตให้กับพระเจ้า ด้วยพระหรรษทานของพระเจ้า คำขอของท่านจึงได้รับ
การตอบรับ บิดาของท่านจึงสร้างพระราชวังที่สวยงามให้ท่าน และนักบุญดิเมอาน่าก็กลายเป็นผู้นำ
ของการรวมตัวของหญิงพรหมจารีที่เคร่งครัดทางศาสนาอันเปี่ยมด้วยพระพร

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกท่านได้ดำเนินชีวิตอย่างสันติสุข , บริสุทธิ์ , ถือสันโดษ และนมัสการ
โดยดูแลตัวพวกเขาเอง และคนยากจนด้วยงานฝีมือของพวกตน

ในสมัยนั้น จักรพรรดิโรมัน Diocletian ผู้ไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์และเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมาก
ในการฟื้นฟูการบูชาเทพเจ้าโรมัน ได้ทรมานและสังหารคริสตชนที่ปฏิเสธที่จะบูชารูปเคารพเทพอพอลโล
กับ เทพอาร์เทมีส เมื่อบิดาของนักบุญดิเมอาน่าถูกขอให้จุดกำยานบูชารูปเคารพ ในตอนแรก บิดาของ
ท่านได้ปฏิเสธ แต่เขาก็กลับคำยอมจุดกำยานบูชารูปเคารพเมื่อจักรพรรดิโรมัน Diocletian เสนอตำแหน่ง
ที่สูงขึ้นในจักรวรรดิโรมันให้แก่เขา

เมื่อข่าวการละทิ้งความเชื่อของบิดาถึงหูนักบุญดิเมอาน่า ท่านไปเดินทางหาเขาทันทีและพูดว่า
“หนูอยากได้ยินเรื่องความตายของพ่อ มากกว่าที่จะได้ยินว่า พ่อละทิ้งความศรัทธาและละทิ้งพระเจ้าผู้สร้าง
ของตัวพ่อเอง! ถ้าพ่อไม่หันกลับมาสู่ความศรัทธาเดิมของคุณพ่อและเลิกนมัสการรูปเคารพที่ทำจากหิน
ท่านไม่ใช่คุณพ่อของลูก และลูกก็ไม่ใช่ลูกสาวของท่านอีกต่อไป!” แล้วท่านก็จากเขาไป

นักบุญมาร์ก ผู้เป็นบิดาของท่านจึงลุกขึ้นทันที แล้วไปหาจักรพรรดิโรมัน Diocletian และประกาศความ
ศรัทธาที่แท้จริงของเขาในพระเยซูคริสตเจ้า จักรพรรดิโรมัน Diocletian พยายามเปลี่ยนใจของเขา แต่
คราวนี้เขาไม่ยอมเปลี่ยนใจ จักรพรรดิโรมัน Diocletian จึงสั่งให้ทหารของเขาฆ่าบิดาของท่านนักบุญ
และนักบุญมาร์กก็ได้รับมงกุฎแห่งความเป็นมรณสักขี

เมื่อจักรพรรดิทรงทราบว่า นักบุญดิเมอาน่ามีส่วนรับผิดชอบต่อการกลับใจของบิดาของท่าน เขาจึงทรง
ส่งกองทัพทหารไปที่พระราชวังและสั่งสอนบรรดาหญิงพรหมจารีให้โน้มน้าวท่านนักบุญให้เปลี่ยนไปบูชา
รูปเคารพ หรือถ้าท่านปฏิเสธก็ให้ลงโทษท่านด้วยความตาย

“แต่เลือกที่จะถูกข่มเหงร่วมกับประชากรของพระเจ้า มากกว่าที่จะทำบาปแล้วมีความสุขสบายเพียง
ชั่วระยะหนึ่ง” - ฮีบรู 11:25

เมื่อนักบุญดิเมอาน่าเห็นทหารเข้ามาใกล้พระราชวัง ท่านจึงสวดภาวนาต่อพระเจ้าเพื่อขอให้ท่านมี
ความศรัทธาที่มั่นคงไปจนตาย และให้เพื่อนของท่านมีหนทางที่จะหลบหนี หญิงพรหมจารีทั้ง 40 คน
เลือกที่จะอยู่ต่อและรับชีวิตนิรันดร์ แทนที่จะปฏิเสธพระเจ้าเพื่อชีวิตชั่วคราวที่ไร้สาระ

( มีต่อ )

ชีวประวัติ นักบุญ ดิเมอาน่า กับ บรรดาหญิงพรหมจารี 40 คน
(Saint Demiana and the 40 Virgins -
Ϯⲁⲅⲓⲁ Ⲇⲩⲙⲓⲁⲛⲏ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ ϩ︤ⲙⲉ ⲉ̅ⲑ̅ⲱ̅ ⲙ︤ⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ - القديسة دميانة والعذارى الأربعون)

“เนื่องจากเราไม่สามารถบรรยายความหวานของน้ำผึ้งให้ผู้ที่ไม่เคยลิ้มรสน้ำผึ้งฟังได้ด้วยคำพูด
ดังนั้น ความดีงามของพระเจ้าจึงไม่สามารถสื่อสารได้อย่างชัดเจนผ่านการสอน หากตัวเราเอง
ไม่สามารถเข้าถึงความดีงามของพระเจ้าด้วยประสบการณ์ของเราเอง” - นักบุญบาซิล ผู้ยิ่งใหญ่

“As it is impossible to verbally describe the sweetness of honey to one who has never
tasted honey, so the goodness of God cannot be clearly communicated by way of
teaching if we ourselves are not able to penetrate into the goodness of the Lord by
our own experience.” - Saint Basil the Great

เมื่อนักบุญดิเมอาน่าไม่ยอมปฏิเสธความศรัทธาของท่าน ผู้บัญชาการทหารจึงสั่งให้ทหารทรมาน
ท่านด้วยวิธีที่โหดร้าย และในที่สุดก็จับร่างของท่านที่เกือบจะสิ้นใจไปแล้วขังคุก คืนนั้น อัครทูตสวรรค์
มีคาแอลประจักษ์ต่อท่าน แล้วสัมผัสท่านด้วยปีกสวรรค์ และรักษาบาดแผลของท่าน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น
ซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายวัน ความศรัทธาและการรักษาที่อัศจรรย์ของท่านช่วยให้ผู้คนมากมายได้รู้ถึงความจริง

ในวันสุดท้ายก่อนที่ท่านจะเป็นมรณสักขี พระเยซูเจ้าเสด็จมาหาท่านและตรัสว่า “จงมีกำลังใจเถิด ผู้ที่
ถูกเลือกสรรของเรา เราได้เตรียมมงกุฎแห่งการแต่งงานของลูกไว้ในสวรรค์ไว้ให้ลูกแล้ว ชื่อของลูกจะถูก
จดจำตลอดไป เพราะเหตุของอัศจรรย์มากมาย และในที่นี้จะมีการสร้างวัดขนาดใหญ่เพื่อเป็นเกียรติ
แก่ชื่ออันศักดิ์สิทธิ์ของลูก”

ในที่สุดผู้บัญชาการทหารจึงสั่งให้ทหารตัดศีรษะของนักบุญดิเมอาน่าพร้อมกับ
บรรดาหญิงสาวพรหมจารีทั้ง 40 คน

ไม่กี่ปีต่อมา เมื่อ “จักรพรรดิคอนสแตนติน ที่ 1 (King Constantine I) หรือ นักบุญคอนสแตนติน
ผู้ยิ่งใหญ่ (Saint Constantine the Great)“ ขึ้นครองราชย์ พระองค์จึงทรงส่งพระราชมารดา คือ
“พระราชินีเฮเลนา (Helena of Constantinople) หรือ นักบุญเฮเลนา (Saint Helena)“ ไปยังพระราชวัง
นักบุญ Demiana พระราชินีเฮเลนาทรงฝังร่างของบรรดามรณสักขีทั้งหมดอย่างสมเกียรติ และวางร่าง
ของนักบุญดิเมอาน่าลงบนเตียงที่ทำด้วยงาช้าง ประดับด้วยผ้าลินินไหม และสร้างวัดขึ้นที่นั่นในชื่อของท่าน

วันฉลองของนักบุญดิเมอาน่าจะตรงกับวันที่ 21 มกราคม (วันที่ 13 ของเดือน Toba ของนิกายคอปติก
- Coptic) ขอให้คำภาวนาและพระพรของท่านนักบุญดิเมอาน่า นักบุญผู้เป็นมรณสักขีผู้ยิ่งใหญ่นี้
จงอยู่กับเราทุกคน อาแมน

“สำหรับลูก ลูกเป็นสาวใช้ของพระอาจารย์ของลูกและพระเยซูคริสตเจ้าพระผู้ช่วยให้รอดของดิฉัน
กับพระบิดาที่แสนดีของดิฉัน และพระจิต พระตรีเอกภาพ ลูกขอสารภาพต่อพระองค์และขึ้นอยู่กับพระองค์
ลูกขอพึ่งพระองค์และลูกได้เสียชีวิตในพระนามของพระองค์ และโดยพระองค์ ลูกจะมีชีวิตอยู่ตลอดไป”
- นักบุญดิเมอาน่า

"As for me, I am the maidservant of my Master and my Savior Jesus Christ, and His Good
Father and the Holy Spirit, the Holy Trinity. Him I confess and upon Him I depend, and in His
Name I die, and by Him I live forever." - Saint Demiana

CR. : https://www.stdemianacoc.org/who-is-st-demiana-1

Church of Saint Demiana (วัดนักบุญดิเมอาน่า
- كنيسة الشهيدة العفيفة دميانة بعزبة جميانة ايبارشية دمياط و كفر الشيخ و البرارى)
Google Maps
https://maps.app.goo.gl/2Nve1dU52TgXgpJ ... eview.copy

เว็บไซต์
https://stdemianakfs.com

เพจ
https://www.facebook.com/SaintDemianakf ... tid=LQQJ4d

ปล. หากมีการแปลผิดพลาดประการใด หรือข้อมูลผิดพลาด แอดมินก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

หากท่านชอบบทความความสามารถโดเนทเพื่อสนับสนุนมาได้ที่
ธนาคารทีเอ็มบีธนชาต (ttb)
235-2-54394-2

ขอพระเจ้าสถิตกับท่านทุกคนนะครับ
#คริสต์ #ออร์โธด็อกซ์ #คาทอลิก #คริสต์ศรัทธา #ชีวประวัติ #นักบุญดิเมอาน่ากับบรรดา
หญิงพรหมจารี40คน #นักบุญดิเมอาน่า #หญิงพรหมจารี40คน #พรหมจารี #พรหมจรรย์
#นักบุญ #ประวัติศาสตร์ #คอปติก #คอปติกออร์โธด็อกซ์ #คอปติกคาทอลิก #คาทอลิกตะวันออก
#มรณสักขี #จักรพรรดิคอนสแตนตินที่1 #จักรพรรดิคอนสแตนติน #นักบุญคอนสแตนตินผู้ยิ่งใหญ่
#นักบุญคอนสแตนติน #นักบุญเฮเลนา #วัดนักบุญดิเมอาน่า #ประเทศอียิปต์ #อียิปต์ #พระคัมภีร์
#orthodox #catholic #coptic #CopticOrthodox #CopticCatholic #EasternCatholic #SaintDemianaAndThe40Virgins #SaintDemiana #virgin #martyr #egypt #ϮⲁⲅⲓⲁⲆⲩⲙⲓⲁⲛⲏⲛⲉⲙⲡⲓϩ︤ⲙⲉⲉ̅ⲑ̅ⲱ̅ⲙ︤ⲡⲁⲣⲑⲉⲛⲟⲥ ‎القديسةدميانةوالعذارىالأربعون#

CR. : คริสต์ศรัทธา
https://www.facebook.com/share/p/dqCKMH ... tid=WC7FNe

ชีวประวัติ นักบุญโฮเซมารีอา เอสคริวา เด บาลาเกอร์
(Saint Josemaria Escriva de Balaguer - San Josemaría Escrivá de Balaguer)

“นักบุญโฮเซมารีอา เอสคริวา เด บาลาเกอร์ (Saint Josemaria Escriva de Balaguer -
San Josemaría Escrivá de Balaguer)” หรือเรียกสั้นๆว่า “นักบุญโฮเซมารีอา เอสคริวา
(Saint Josemaria Escriva - San Josemaría Escrivá)” เกิดที่เมืองบาร์บาสโตร (Barbastro)
ประเทศสเปน เมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1902 เป็นบุตรคนที่ 2 จากพี่น้องทั้งหมด 6 คนของ
“โฮเซ เอสคริวา (Jose Escriva)” กับ “โดโลเรส เอสคริวา (Dolores Escriva)” ท่านเติบโตใน
ครอบครัวที่เคร่งศาสนาและเข้าเรียนในโรงเรียนคาทอลิก ท่านได้เรียนรู้ความจริงพื้นฐานของกิจ
ศรัทธาและการปฏิบัติต่างๆ เช่น การรับศีลอภัยบาปกับการศีลมหาสนิทบ่อยๆ , การสวดสายประคำ
และการบริจาค การเสียชีวิตของน้องสาว 3 คน และบิดาของท่านล้มละลายหลังจากธุรกิจพลิกผัน
ทำให้ท่านเข้าใจความหมายของความทุกข์ทรมาน และนำพาความเป็นผู้ใหญ่มาสู่นิสัยร่าเริงแจ่มใส
และเปิดเผย ในปีค.ศ. 1915 ครอบครัวของท่านย้ายไปอยู่ที่เมืองโลโกรโญ (Logroño)
ซึ่งเป็นสถานที่ที่บิดาของท่านได้งานใหม่

เริ่มในปีค.ศ. 1918 นักบุญโฮเซมารีอารู้สึกว่า พระเจ้าทรงร้องขอบางสิ่งจากท่าน แม้ว่าท่านจะไม่รู้
แน่ชัดว่ามันคืออะไร? ท่านจึงตัดสินใจเป็นพระสงฆ์ เพื่อที่จะพร้อมรับทุกสิ่งที่พระเจ้าต้องการจากท่าน
ท่านเริ่มศึกษาเพื่อเป็นพระสงฆ์ เริ่มแรกในเมืองโลโกรโญ และต่อมาในเมืองซาราโกซา
(Saragossa - Zaragoza) ด้วยคำแนะนำของบิดาและได้รับอนุญาตจากอธิการบดีที่สามเณราลัย
ท่านจึงเริ่มศึกษากฎหมายแพ่ง แล้วท่านได้รับศีลบวชเป็นพระสงฆ์และเริ่มงานอภิบาลในปีค.ศ. 1925

ในปีค.ศ. 1927 นักบุญโฮเซมารีอาได้ย้ายไปที่กรุงมาดริด (Madrid) เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาโท
ด้านกฎหมาย ท่านเดินทางมาพร้อมกับมารดา , พี่สาว และน้องชาย เนื่องจากบิดาของท่านเสียชีวิต
ในปีค.ศ. 1924 และปัจจุบันท่านเป็นหัวหน้าครอบครัว พวกท่านมีฐานะยากจน ท่านจึงต้องสอนพิเศษ
ให้นักศึกษาด้านกฎหมายเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวของท่าน ขณะเดียวกัน ท่านยังทำงานอภิบาลอย่างหนัก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มคนยากจนและผู้ป่วยในกรุงมาดริด และกับเด็กเล็ก ท่านยังได้อภิบาลกับ
แรงงาน ผู้เชี่ยวผู้เชี่ยวชาญและนักศึกษามหาวิทยาลัย ซึ่งการได้พบปะพูดคุยกับคนยากจนและผู้ป่วยที่
นักบุญโฮเซมารีอากำลังอภิบาลอยู่ ทำให้ท่านได้เรียนรู้ความหมายที่แท้จริงของความรักและ
ความรับผิดชอบตามหลักคริสตชนในการช่วยเหลือสังคมให้ดีขึ้น

วันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1928 ขณะที่นักบุญโฮเซมารีอากำลังเข้าเงียบอยู่ที่กรุงมาดริด พระเจ้าทรงเผย
แสดงพันธกิจเฉพาะแก่ท่าน นั่นคือ การก่อตั้งสถาบัน “โอปุส เดอี (Opus Dei)” ที่แปลว่า “งานของพระเจ้า
(Work of God)” ซึ่งเป็นสถาบันภายในพระศาสนจักรคาทอลิกที่อุทิศตนเพื่อช่วยเหลือผู้คนทุกระดับชั้น
ให้ดำเนินชีวิตตามพระคริสตเจ้า , แสวงหาความศักดิ์สิทธิ์ในชีวิตประจำวัน และเติบโตในความรักต่อ
พระเจ้าและเพื่อนมนุษย์ชายหญิง นับแต่นั้นเป็นต้นมา ท่านได้ทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อบรรลุพันธกิจนี้ โดย
เชื่อมั่นว่า พระเจ้าทรงแต่งตั้งสถาบันโอปุส เดอีขึ้นเพื่อรับใช้พระศาสนจักร ในปีค.ศ. 1930 ท่านได้เริ่มงาน
อัครสาวกของสถาบันโอปุส เดอีกับบรรดาสตรี โดยตอบสนองต่อการส่องสว่างใหม่จากพระเจ้า โดยชี้
ให้เห็นอย่างชัดเจนว่า “พวกเธอมีความรับผิดชอบเช่นเดียวกับบุรุษในการรับใช้สังคมและพระศาสนจักร”

หนังสือ “หนทาง (The Way)” ซึ่งเป็นผลงานที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของนักบุญโฮเซมารีอา ฉบับพิมพ์
ครั้งแรกในปีค.ศ. 1934 ภายใต้หัวข้อ “การรำพึงฝ่ายจิตวิญญาณ (Spiritual Considerations)” ต่อมาได้มี
การขยายความและปรับปรุงแก้ไขจนมีการพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง ปัจจุบันมีการพิมพ์มากกว่า 4 ล้านฉบับ มี
การแปลหลายภาษา หนังสือผลงานทางจิตวิญญาณอื่นๆของท่านประกอบด้วย “สายประคำศักดิ์สิทธิ์
(Holy Rosary)” , “ทางแห่งไม้กางเขน (The Way of the Cross)” , “พระคริสต์กำลังเสด็จผ่าน
(Christ Is Passing By)” , “มิตรสหายของพระเจ้า (Friends of God)” และ “หนทาง, ร่องดินที่ไถแล้ว,
ล่อหลอม (The Way, Furrow, The Forge)” ซึ่งเช่นเดียวกับหนังสือ “หนทาง (The Way)” ซึ่งประกอบ
ด้วยจุดสั้นๆสำหรับการสวดภาวนาและการรำพึง

การพัฒนาของสถาบันโอปุส เดอี เริ่มต้นขึ้นในหมู่เยาวชนที่นักบุญโฮเซมารีอาเคยติดต่อด้วยมาก่อน
ปีค.ศ. 1928 อย่างไรก็ตาม การเติบโตของสถาบันโอปุส เดอีถูกขัดขวางอย่างรุนแรงจากการเบียดเบียน
ศาสนาที่เกิดขึ้นกับพระศาสนจักรคาทอลิกในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน (ค.ศ. 1936 - ค.ศ. 1939)
ตัวนักบุญโฮเซมารีอาผู้ก่อตั้งเองก็ประสบความยากลำบากอย่างหนักภายใต้การเบียดเบียนนี้ แต่แตก
ต่างจากพระสงฆ์คนอื่นๆหลายคน ท่านรอดชีวิตจากสงคราม หลังสงคราม ท่านได้เดินทางไปทั่วประเทศ
เพื่อจัดการเข้าเงียบให้กับพระสงฆ์หลายร้อยคนตามคำขอของบรรดาบิชอป ขณะเดียวกันสถาบัน
โอปุส เดอี ก็แพร่ขยายจากกรุงมาดริดไปยังเมืองอื่นๆ อีกหลายแห่งในประเทศสเปน และทันทีที่สงคราม
โลกครั้งที่ 2 (World War II) สิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1945 สถาบันโอปุส เดอีก็เริ่มเริ่มต้นขึ้นในประเทศอื่นๆ
การเติบโตนี้ไม่ได้ปราศจากความเจ็บปวด แม้ว่างานของบรรดาบิชอปในท้องถิ่นจะได้รับการยอมรับ
เสมอมา แต่สาส์นแห่งความศักดิ์สิทธิ์ในโลกที่ไม่เคยคุ้นเคยในขณะนั้นของงานก็ต้องเผชิญกับความเข้า
ใจผิดและความสงสัยบางเรื่อง ซึ่งตัวนักบุญโฮเซมารีอาผู้ก่อตั้งได้อดทนและทำกิจเมตตามากมาย

ขณะประกอบพิธีมิสซาในปีค.ศ. 1943 นักบุญโฮเซมารีอาได้รับพระหรรษทานในการก่อตั้งองค์กร
“สมาคมพระสงฆ์แห่งไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ (Priestly Society of the Holy Cross)” ซึ่งทำให้ฆราวาส
บางส่วนของสถาบันโอปุส เดอีได้รับศีลบวชเป็นพระสงฆ์ นี้เป็นการผนวกทั้งฆราวาสและพระสงฆ์เข้า
ไว้ในสถาบันโอปุส เดอีอย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งทำให้การทำงานร่วมกันอย่างราบรื่นในงานของอัครสาวก
ที่เป็นไปได้ ถือเป็นคุณลักษณะสำคัญของพระพรพิเศษพื้นฐานของสถาบันโอปุส เดอี ซึ่งพระศาสนจักร
ได้รับรองในการให้สถาบันโอปุส เดอีมีสถานะทางพระศาสนจักรกับบรรดาบิชอปของวัดต่างๆ เพื่อ
พัฒนาจิตวิญญาณของบรรดาพระสงฆ์ของสังฆมณฑลกับสามเณร ยังดำเนินกิจกรรมต่างๆ พระสงฆ์
ของสังฆมณฑลยังสามารถเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรสมาคมพระสงฆ์แห่งไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ได้
ในขณะเดียวกันก็ยังคงเป็นพระสงฆ์ประจำสังฆมณฑลของตนเองได้ด้วย

ด้วยการตระหนักว่า พระเจ้าทรงประสงค์ให้สถาบันโอปุส เดอีเป็นส่วนหนึ่งของพันธกิจของพระศาสน
จักรสากล ผู้ก่อตั้งจึงได้ย้ายไปยังกรุงโรม (Rome - Roma) ประเทศอิตาลี ในปีค.ศ. 1946 เพื่อใกล้ชิด
กับนครรัฐวาติกัน ภายในปีค.ศ. 1950 งานของสถาบันโอปุส เดอีได้รับการรับรองจากพระสันตะปาปา
ซึ่งยืนยันถึงคุณลักษณะพื้นฐานสำคัญ ได้แก่ การเผยแพร่สาส์นแห่งความศักดิ์สิทธิ์ในชีวิตประจำวัน
, การรับใช้พระสันตะปาปา , พระศาสนจักรสากล และพระศาสนจักรเฉพาะกลุ่ม ความเป็นฆราวาสและ
ความเป็นธรรมชาติ การส่งเสริมเสรีภาพและความรับผิดชอบส่วนบุคคล และความหลากหลายที่สอดคล้อง
กับหลักคำสอนทางศีลธรรม , การเมือง และการสอนสังคมของพระศาสนจักรคาทอลิก

ตั้งแต่ปีค.ศ. 1948 เป็นต้นมา ผู้ที่สมรสสามารถเป็นสมาชิกเต็มตัวของ สถาบันโอปุส เดอีได้
ในปีค.ศ. 1950 สันตะสำนักได้รับรองแนวคิดที่จะยอมรับผู้ที่ไม่ใช่นิกายคาทอลิกหรือแม้แต่ผู้ที่ไม่ใช่คริสตชน
ให้เป็นผู้ร่วมงาน ซึ่งเป็นบุคคลที่ช่วยเหลือสถาบันโอปุส เดอี ในโครงการและโปรแกรมต่างๆของ
สถาบันโอปุส เดอี โดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ ทศวรรษต่อมา ได้มีการริเริ่มโครงการต่างๆมากมาย
อย่างโรงเรียนวิชาชีพ , ศูนย์ฝึกอบรมด้านการเกษตร , มหาวิทยาลัย , โรงเรียนประถมศึกษาและ
มัธยมศึกษา , โรงพยาบาลกับคลินิก และกิจกรรมริเริ่มอื่นๆ ซึ่งเปิดรับผู้คนทุกเชื้อชาติ , ศาสนา
และภูมิหลังทางสังคม รวมถึงได้รับแรงบันดาลใจจากคริสตชนอย่างชัดเจน

ในช่วงสภาสังคายานาวาติกันครั้งที่สอง (Second Vatican Council) ช่วงปีค.ศ. 1962 - ค.ศ. 1965
นักบุญโฮเซมารีอาในฐานะมงซินญอร์ (Monsignor) ได้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับบรรดาพระสงฆ์หลายท่าน
ในสภาสังคายานา โดยได้อภิปรายประเด็นสำคัญๆของสภาสังคายานา เช่น การเรียกร้องสากลสู่
ความศักดิ์สิทธิ์ และความสำคัญของฆราวาสในพันธกิจของพระศาสนจักร ด้วยความสำนึกต่อคำสอน
ของสภาวาติกัน ท่านได้พยายามทุกวิถีทางเพื่อนำคำสอนเหล่านั้นไปปฏิบัติในกิจกรรมต่างๆ
ที่สถาบันโอปุส เดอีได้จัดไว้ทั่วโลก

ระหว่างปีค.ศ. 1970 ถึง ค.ศ. 1975 ผู้ก่อตั้งได้เดินทางไปสอนแบบถามตอบทั่วทวีปยุโรปและกลุ่ม
ประเทศละตินอเมริกา ท่านได้พูดคุยกับผู้คนมากมาย บางครั้งก็ในที่ชุมนุมขนาดใหญ่ เกี่ยวกับความรัก
ของพระเจ้า , ศีลศักดิ์สิทธิ์ , การอุทิศตนของคริสตชน และความจำเป็นในการทำให้ชีวิตการทำงานและ
ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ เมื่อตัวนักบุญโฮเซมารีอาผู้ก่อตั้งเสียชีวิต สถาบันโอปุส เดอีได้แพร่ขยายไปยัง
30 ประเทศใน 6 ทวีป ในปีค.ศ. 2002 มีสมาชิกมากกว่า 84,000 คนใน 60 ประเทศ

การเสียชีวิตของนักบุญโฮเซมารีอาในฐานะมงซินญอร์ ในกรุงโรมเกิดขึ้นอย่างกะทันหันเมื่อวันที่
26 มิถุนายน ค.ศ. 1975 ขณะที่ท่านมีอายุได้ 73 ปี บรรดาบิชอปและผู้คนที่มีใจศรัทธาจำนวนมาก
ได้ยื่นคำร้องต่อวาติกันเพื่อเริ่มกระบวนการประกาศเป็นบุญราศีและประกาศเป็นนักบุญ

ท่านได้รับการประกาศเป็นบุญราศี (Blessed) เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 และได้รับการ
ประกาศเป็นนักบุญ (Saint) เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2002 โดยนักบุญพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
(Saint Pope John Paul II) วันฉลองของท่าน คือ วันที่ 26 มิถุนายน ของทุกปี

สักการสถานของท่าน คือ “วัดแม่พระแห่งสันติภาพ - วัดพรีลาติกแห่งสถาบันโอปุส เดอี
(Our Lady of Peace - The Prelatic Church of Opus Dei / Santa Maria della Pace -
Chiesa Prelatizia dell'Opus Dei)” ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี

Santa Maria della Pace - Chiesa Prelatizia dell'Opus Dei (Our Lady of Peace -
The Prelatic Church of Opus Dei / Santa Maria della Pace -
วัดแม่พระแห่งสันติภาพ - วัดพรีลาติกแห่งสถาบันโอปุส เดอี)
Google Maps
https://maps.app.goo.gl/7hJ5YJNV6PW88raa7?g_st=ipc

เว็บไซต์
https://opusdei.org/it/article/santa-ma ... lopus-dei/

+++

เว็บไซต์ของสถาบันโอปุส เดอี (Opus Dei)
https://opusdei.org/en-us/

เพจของสถาบันโอปุส เดอี (Opus Dei)
https://www.facebook.com/share/1JY4MCHH ... tid=wwXIfr

IG ของสถาบันโอปุส เดอี (Opus Dei)
https://www.instagram.com/opusdei_en?ig ... lxand5eWZy

X ของสถาบันโอปุส เดอี (Opus Dei)
@opusdeius
https://x.com/opusdeius?s=21

YouTube ของสถาบันโอปุส เดอี (Opus Dei)
https://youtube.com/@prelatureofopusdei ... uFMxkur735

แปลจาก : https://www.catholic.org/saints/saint.php?saint_id=5603

ปล. หากมีการแปลผิดพลาดประการใด หรือข้อมูลผิดพลาด แอดมินก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

ขอพระเจ้าสถิตกับท่านทุกคนนะครับ
#คริสต์ #คาทอลิก #คริสต์ศรัทธา #ชีวประวัติ #นักบุญ #ประวัติศาสตร์ #นักบุญโฮเซมารีอาเอสคริวาเดบาลาเกอร์ #นักบุญโฮเซมารีอาเอสคริวา #นักบุญโฮเซมารีอา #สถาบันโอปุสเดอี #โอปุสเดอี #องค์กรสมาคมพระสงฆ์แห่งไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ #สมาคมพระสงฆ์แห่งไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ #งานของพระเจ้า #หนังสือ #catholic #SaintJosemariaEscrivaDeBalaguer #SaintJosemariaEscriva #SaintJosemaria #mystic #OpusDei #PriestlySocietyOfTheHolyCross #WorkOfGod #SanJosemaríaEscriváDeBalaguer #SanJosemaríaEscrivá #SanJosemaría

CR. : คริสต์ศรัทธา
https://www.facebook.com/share/p/17fYrN ... tid=wwXIfr

l