สารพระเยซูเจ้า ฉบับที่ 99 "คนดื้อรั้นยิ่งผลักพ่อให้ห่างไกลเท่าใด พ่อก็ยิ่งสุขใจในการดึงตัวเขาเข้าหาความรักของพ่อมากเท่าน

ถาม-ตอบพระคัมภีร์ เรื่องเสริมศรัทธา ความรู้ และสาระ บทความ ในคริสตศาสนา
ตอบกลับโพส
Yan Agape
โพสต์: 891
ลงทะเบียนเมื่อ: อังคาร พ.ค. 17, 2005 10:57 am

ศุกร์ เม.ย. 29, 2022 12:20 pm

สวัสดีครับ วันนี้ผมขอเสนอ สารพระบิดา พระเยซูเจ้า พระแม่มารีย์ ฉบับที่ 99 "คนดื้อรั้นยิ่งผลักพ่อให้ห่างไกลเท่าใด พ่อก็ยิ่งสุขใจในการดึงตัวเขาเข้าหาความรักของพ่อมากเท่านั้น" จากประกาศยืนยันของคุณคาทาลินา ริวาส ("The More Obstinately Man Pushes Me Away, The More I Delight In Drawing Him To My Love" Testimony of Catalina Rivas CL-99)

ขอบคุณ: Google ศัพท์อังกฤษเป็นไทย

(ดาวน์โหลดสารทุกสาร (ภาษาอังกฤษ) ฟรีได้ที่ www.LoveAndMercy.org สารภาษาไทย แปลและโพสต์หนึ่งสาร/อาทิตย์ รวมทุกสารที่แปล อยู่ที่ www.newmana.com เวปบอร์ด สนทนาธรรม สามัคคีธรรม และสารของแม่พระผู้เห็นอกเห็นใจฯ ใต้หัวข้อ สารของพระบิดา พระเยซูเจ้า และ พระแม่มารีย์ โพสต์โดย Yan Agape)


คนดื้อรั้นยิ่งผลักพ่อให้ห่างไกลเท่าใด พ่อก็ยิ่งสุขใจในการดึงตัวเขาเข้าหาความรักของพ่อมากเท่านั้น

CL-99 19 มกราคม 1996 พระเยซูเจ้า

มันเป็นความพึงพอใจในการมีชัยมากกว่าการยอมจำนน แต่การมีชัยเพื่อหนึ่งชั่วโมง หนึ่งวัน หรือแม้กระทั่งชั่วชีวิตหนึ่งนั้น มันสั้นและไม่อิ่มเอิบใจ มีชัยตลอดนิรันดรเป็นสิ่งที่ดีกว่านั้นนะ

พ่อได้มีชัยเมื่อพ่อได้มีชีวิตอยู่ท่ามกลางลูกๆหรือเปล่า?

พ่อไม่มีชัย พ่อได้มอบตัวของพ่อและมันทําความพึงพอใจให้กับพ่อที่ทำเช่นนั้น เพราะพ่อคิดว่ามันไม่เป็นความสุขุมรอบคอบที่จะทําตัวในฐานะที่เหนือกว่าท่ามกลางมนุษย์ และเพราะเหตุผลนี้เอง พ่อต้องการให้ตัวของพ่อถูกครอบครอง ลูกจําการเดินทางของความเจ็บปวดทรมานของพ่อได้หรือเปล่า? ลูกเห็นวิธีที่พ่ออนุญาตให้ทุกคนเจ็บปวดรวดร้าวของการมีชัยได้รึเปล่า?
พ่อนิ่งสงบเพราะหลังจากนั้นพ่อจะครอบครอง แต่พ่อมีเหตุผลต่างๆที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นในการอยู่ในความสงบ ท่ามกลางเหตุผลเหล่านั้นก็คือความแน่ใจของการทําให้พระบิดาของพ่อสบพระทัย ยอมมอบสิทธิ์ในการมีชัยให้กับทุกคน

มันไม่เป็นเรื่องเป็นราวที่ถูกทําผิด ถูกให้อยู่หลังบารับบัส ถูกจับให้อยู่ท่ามกลางนักขโมย? พ่อรักและสนใจต่อความรักนี้ ไม่ใช่ต่อผู้ที่ล้อเลียนพ่อ หลังจากนั้นพวกเขาพยายามไม่ใช่แต่เหยียดหยามพ่อเท่านั้น พวกเขาประทับตราพ่อด้วยเครื่องหมายของความอัปยศอดสู: ไม้กางเขน ไม้กางเขนเป็นเหตุผลที่พอควรเพราะพ่อมีความกระหายที่ยิ่งใหญ่ต่อการมอบตัวของพ่อ

นี่คือตัวอย่างภายนอก ตัวอย่างภายในนั้น ลูกรู้วิธีการมอบตัวของพ่อไม่ใช่เพื่อมวลมนุษย์ในเวลานั้นแต่เป็นทุกเวลา ความจริงก็คือ บาปทั้งมวลของพวกเขาได้หลั่งเทจนหมดสิ้นในตัวพ่อและถูกวางบนตัวพ่อถึงขนาดที่พ่อดูเหมือนจะเป็นบุคคลผู้เดียวที่ก้าวร้าวล่วงเกินพระเป็นเจ้า

มันเป็นความจริงที่อัศจรรย์ หลักคําสอน และชีวิตทั้งมวลของพ่อ ความเชี่ยวชาญ ( ในแง่มุมของมนุษย์) ได้ถูกมอบให้เหนือกว่าบรรดารุ่นเดียวกันกับพ่อ แต่นี่ไม่ใช่เพียงการยืนยันถึงพันธกิจของพ่อ แต่เป็นการยืนยันเพื่อเทวภาพของชีวิตข้างในของพ่อที่ความเป็นมนุษย์ของพ่อครอบครองอยู่

มนุษย์สามารถเลียนแบบพ่อได้หรือไม่?

มนุษย์สามารถทําได้ เขาผู้ใดผู้นั้นสามารถทําได้แบบง่ายๆ ถ้าเขายึดมั่นปราศจากการให้ความสนใจว่าผู้ใดกําลังขอหรือผู้ใดกําลังยอม นี่คือการน้อมรับที่พ่อพูดถึง มันเป็นหนทางที่ทําให้ผู้หนึ่งมองเห็นความอ่อนโยนและความถ่อมตัวของหัวใจ นี่คือความหวังที่พ่อมีเพื่อลูก ในการน้อมรับ ลูกจะคล้ายคลึงกับพ่อ

ไม่นะ อย่าสนใจกับมนุษย์ อย่าสังเกตุว่าเขาเป็นใคร เพราะวันนี้ก็คือความเป็นตัวของเขาและพรุ่งนี้พ่อจะทําเขาให้ใหม่ ในทางตรงกันข้าม จงให้ความสนใจว่าอะไรจะทําให้พ่อพึงพอใจ และอะไรที่ยังคงอยู่ในตัวลูกเมื่อลูกถ่อมตัวแบบจริงใจเพื่อความรักของพ่อ ความถ่อมตัวเป็นความฉลาดที่ยิ่งใหญ่! ความอ่อนโยนเป็นความฉลาดที่ยิ่งใหญ่! ความฉลาดที่ยิ่งใหญ่คือแผนการของพ่อที่พ่อให้โอกาสลูกทําความพึงพอใจให้กับพ่อ!

ลูกแกะเล็กๆที่ดีได้หยุดร้องคร่ำครวญเพราะมันได้พบอาหารของมันและความสมบูรณ์ในหญ้าที่ถูกนําเสนอให้มัน ตามคําสัญญา มันได้รับความรัก และด้วยความสำเร็จต่อหน้าที่ของมันเท่านั้น มันได้พบสิ่งที่ปรารถนา ชีวิตของกลุ่ม แต่อยู่แบบหนึ่งเดียว เป็นคนไม่มีอะไรบนโลก แต่เป็นผู้ที่พิเศษยิ่งยวดในสวรรค์

จงบอกลูกแกะเล็กๆของพ่อตัวอื่นๆที่ร้องไห้ครวญครางแต่ยังไม่ทําอะไร การลืมคําสั่งของพ่อเหมือนกับการแลกเปลี่ยนพันธบัตรที่พ่อได้มอบให้ ผู้ใดที่ฝังเงินของพ่อจะไม่ได้รับความเห็นพ้อง ผู้ใดที่ยืนปราศจากการก้าวเท้าจะไม่ได้รับความช่วยเหลือ ทว่าผู้ใดที่เคลื่อนตัวและมาหาพ่อ นายชุมพาบาลที่ดีที่สุด จะเล็มหญ้าในทุ่งสวรรค์ของพ่อ

แต่ที่นี่นายชุมพาบาลไต่ภูเขาที่สูงชัน ที่หญ้าหายากแต่มีรสชาดที่ดีที่สุดของท้องทุ่งทั้งมวล ลูกแกะน้อยๆที่กล้าหาญ ชอบสิ่งที่ลูกพบเบื้องหลังรอยเท้าของเขา: ผู้นำลูกเป็นคนดีและรับรู้ถึงความพยายามของเท้าเล็กๆที่นุ่มนิ่มของลูก ถ้าเช่นนั้นลูกจะหยุดหรือ? เพราะอะไร? มันไม่มีหญ้าที่เพียงพอในที่นี้ และถ้าลูกมองขึ้นบน อาการเวียนศรีษะจะเกิดขึ้น ไม่นะลูก ไต่ขึ้นบน บนนั้นลูกจะพบหญ้าที่ดีที่สุด: ไต่กับพ่อ! จมเท้าของลูกในภูมิประเทศที่เป็นหิน เคลื่อนต่อไปแบบมั่นคง ถ้าหินกลิ้งลง ลูกต้องไม่ร่วงหล่น มองเหนือเบื้องบนไปอีก

พ่อทําแบบล้นเหลือให้กับลูก ที่ในที่สุดพ่อได้เปิดตาของลูก พ่อทําให้ลูกเป็นครู เป็นหมอ เป็นชุมพาบาล พ่อดันลูก พ่อแบกลูก ทําให้ลูกบิน อุ่นลูก คลายการผูกมัดให้ลูก ทําให้ลูกไหม้ร้อนรน มีอะไรหรือที่พ่อไม่ทําให้ลูก? จงหาสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ลูกยังต้องการจากพ่อ และพ่อจะให้ลูกเดี๋ยวนี้เลย

ถ้าลูกทํา ลูกถูกทุ่มจุ่มลงในสิ่งเล็กๆหลายอย่าง ที่พ่อไม่ปล่อยลูกในความสงบสุขเพราะบางครั้งพ่อส่งศัตรูตลอดเวลา: ซาตานผู้คําราม

ทําไมลูกประหลาดใจ ถ้าพ่อทําให้ลูกตะโกน "รัก รัก รัก" จากหลังคาเรือน? ทําไมลูกถดถอยเมื่อลูกได้ยินพ่ออธิบายถึงความลึกลับที่รายล้อมลูก? ลูกเกือบกลัวคําพูดของพ่อเมื่อพ่อพูดกับลูก แต่พูดสิ ลูกสามารถปฎิเสธว่าพ่อรักลูกได้หรือไร? ลูกสามารถปฎิเสธผลงานของพ่อในตัวลูกได้หรือไร? อาจเป็นไปได้ที่ลูกกลัวจะเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ลูก? ไม่ใช่คําพูดแต่เป็นการกระทําที่บอกว่าสวรรค์สบใจกับลูก ไม่ใช่คําพูดเหล่านี้แต่การเป็นพยานในอนาคตของพ่อจะบอกถึงความรักที่พ่อได้เชื่อมประสานลูก

ลูกต้องการรู้หรือไม่ว่าทําไมพ่อได้พูดกับลูกแบบนี้?

เพราะว่าตราบกระทั่งเวลานี้ ลูกได้ไตร่ตรองแบบแน่นแฟ้นสิ่งที่ลูกได้กระทําต่อต้านพ่อ และเพราะพ่อ ในทางตรงกันข้าม ต้องการแสดงว่า แม้กระทั่งกองของความเลวร้ายที่ลูกเป็น มันเป็นสิ่งแห่งความห่วงใยในส่วนของพ่อ และพ่อพูดว่า คนดื้อรั้นยิ่งผลักพ่อให้ห่างไกลเท่าใด พ่อก็ยิ่งสุขใจในการดึงตัวเขาเข้าหาความรัก นอกเหนือกว่านั้น ถ้าฐานยิ่งบอบบาง พ่อยิ่งหนักแน่นในการเริ่มก่อสร้าง

บาปเป็นสิ่งน่ารังเกียจ ความดื้อรั้นเป็นสิ่งน่ากลัว แต่ความรักของพ่อในขณะนี้สามารถร้องเพลงกับพระศาสนจักรสุดรักของพ่อและกับลูก: โอ ความบกพร่องที่เป็นสุข!


THE MORE OBSTINATELY MAN PUSHES ME AWAY, THE MORE I DELIGHT IN DRAWING HIM TO MY LOVE

CL-99 19-Jan-96 Jesus

It is more pleasing to prevail than to be subdued. But to prevail for one hour, one day, or even a whole lifetime is brief and not satisfying; better to prevail forever.

Did I prevail when I lived among you?

No, I submitted Myself and it pleased Me to do so for I thought it not prudent to be in a dominant position among men, and for that reason I wanted to let Myself be dominated. Do you remember the journey of My Passion? Do you see how I allowed everyone the misery of prevailing?

I was tranquil because later I would dominate. But I had greater motives for remaining calm, among which was the certainty of pleasing My Father, yielding to everyone My right to prevail.

What did it matter to be wronged, to be put behind a Barabbas, put among thieves? I loved and attended to this love, not to the men who mocked Me. Then they tried to not only humiliate Me, but brand Me with a mark of disgrace: the Cross. The Cross was justified because I had a great thirst for submitting Myself.

This is the external example. As for the internal, you know how I submitted Myself not only for mankind of that time but of all time. As a matter of fact, all of their sins were emptied upon Me and placed against Me, to the extent that I appeared to be God’s sole offender.

It is true that with miracles, the Doctrine, and the entirety of My life, an effective mastery (in the human sense) was given over My contemporaries. But this was not only to confirm My mission, but also for the Divine interior life that My Humanity possessed.

Can man imitate Me?

Yes, he can with certain ease if he is firm without paying attention to who is asking or who is yielding. This is the submission I talk about. It is the way that makes one see the meekness and humility of the heart; this is the hope that I have had for you so that by submitting, you will resemble Me.

No, do not pay attention to the man, do not notice who he is, because today he is and tomorrow I will renew him. Pay attention, on the other hand, to what pleases Me and to what remains in you when you sincerely humble yourselves for My Love. Humility is great wisdom! Meekness is great wisdom! Great wisdom is My plan with which I give you the opportunity to please Me! 11) The good little sheep has stopped bleating because it finds its nourishment and fullness in the grass that was offered to it. According to the promise, it has received love and only with the fulfillment of its duties, it has found what it desired. A community life, of course, but lived singularly; a nobody in the world, but very distinct in Heaven.

Tell My other little sheep that bleat yet continue being idle, that forgetting My commandment is like trading the currency I have given. He who buries My money will not have approval; he who stands without striving, will not receive help. However, he who moves and comes towards Me, the best shepherd, will graze in My Divine pastures.

But here the Shepherd climbs a steep mountain, where the grass is sparse, but has the best taste of all the pastures. Brave little sheep, like what you find behind his footprints: the one who guides you is good and appreciates the effort of your tender little legs. And so, will you want to stop? Why? There is not enough grass here and if you look up, vertigo will set in. No, go up; up there you will find the best grass: climb with Me! Sink your feet in the rocky terrain; continue steady, if a rock rolls down; you must not tumble, look farther up.

I do so much for you that finally I have opened your eyes. I make you a teacher, a medical doctor, a shepherd. I push you, carry you, make you fly, warm you, disentangle you, make you burn. What do I not do for you?

Find one more thing that you still want from Me and I will immediately give it to you.

If you work, you are plunged into many small things; well then, not even then do I leave you in peace, because at times I send you the enemy of all time: Satan, who bellows.

Why are you surprised if I make you shout “love, love, love” from the rooftops? Why do you withdraw upon hearing My explanation of the mystery that surrounds you? You almost fear My word because I speak of you. But say it, can you deny that I love you? Can you deny My works in you? Perhaps, you fear that you will become to be what you are not? Yet not the words but the works will say that Heaven is pleased with you. Not these lines but My future witnessing will tell about the love with which I have connected you.

Do you want to know why I have spoken to you so?

Because until now you have firmly considered what you have done against Me and because I, on the other hand, have to show that even a pile of wretchedness as you are, is object of great concern on My part. And I say, the more obstinate man has been in pushing Me away, the more I delight in drawing him to love. Furthermore, the more fragile the base, the more firmly do I start building.

Sins are repugnant, obstinacy is horrendous, but My Love can now sing with My most beloved Church and with you: Oh happy fault!
ตอบกลับโพส