ความลับของสายประคำ (61 —จบ )

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 61. )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 45 (ด้วยความเคารพ)

ข้าพเจ้าขอแถมเพิ่มเติมว่าเราควรสวดสายประคำด้วยความเคารพ กล่าวคือ ถ้าเป็นไปได้
ก็คุกเข่าสวด มือประสานหรือชิดกัน มีสายประคำในมือทั้งสอง แต่ถ้าใครป่วยก็จะนอนสวดได้
คนเดินทางก็เดินสวดได้ ใครไม่สบายก็จะนั่งหรือยืนก็ได้ ถ้ามีงานทำสวดเวลาทำงานก็ได้
เพราะปากสวดมือทำงานย่อมไม่ขัดกัน

แต่แน่นอน วิญญาณเรามีความสามารถที่มีขอบเขต เมื่อเราตั้งใจทำงาน ความตั้งใจสวด
ก็จะน้อยลง แต่การทำเช่นนี้ก็ยังดีกว่าไม่สวดเลย และแม่พระจะให้รางวัลแก่เราที่มีน้ำใจดี
ในการสวดทั้ง ๆ ที่ต้องทำงานภายนอกเช่นนี้

ข้าพเจ้าอยากขอแนะให้ท่านแบ่งสายประคำ (150 เม็ด) เป็น​ 3 ส่วน และสวดแต่ละส่วน
(50 เม็ด) พร้อมกับข้อลึกลับในเวลาต่างกันในวันหนึ่ง ๆ สวดเช่นนี้จะตั้งใจมากกว่าการสวด
รวดเดียวทั้ง​ 3 ส่วนหรือ 150 เม็ด

ถ้าท่านไม่สามารถสวดหมด 50 เม็ดในรวดเดียว ก็ให้แยกสวดสิบเม็ดที่นี่ ยี่สิบเม็ดที่นั่น
ตามแต่สะดวก ดังนั้น แม้ท่านจะมีงานมากในวันหนึ่ง ๆ ท่านคงสวดจบ 150 เม็ดได้ก่อนเข้านอน

นักบุญฟรังซิส​ เดอ​ ซาล​ ได้ให้ตัวอย่างที่ดีแก่เราในเรื่องนี้ ครั้งหนึ่งท่านเหนื่อยมากจากการ
ออกไปเยี่ยมคนป่วยตอนกลางวัน พอตกเที่ยงคืนก็จำได้ว่าลืมสวดอีก​ 20​ - 30 เม็ด ก็เลยต้องคุกเข่า
สวดเสียก่อนจึงเข้านอน ทั้ง ๆ ที่เลขานุการของท่านขอให้ท่านไปนอนดีกว่าเพราะเหนื่อยมากแล้ว
แล้วพรุ่งนี้จึงสวดต่อดีกว่า

ข้าพเจ้าอยากขอทบทวนให้ท่าน​พลิกดูความซื่อสัตย์ ความเคารพ​ และความศรัทธาของฤๅษี
คนหนึ่งที่คัดมาจากบันทึกรายวันของนักบุญฟรังซิสผู้ซึ่งสวดสายประคำอย่างศรัทธาและน่าเคารพ
ก่อนรับอาหารเที่ยงเสมอ (ดูเรื่องกุหลาบดอกที่เจ็ด​ - มงกุฎดอกกุหลาบ)

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 62 )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 46 (สวดเป็น​กลุ่ม​)

การสวดสายประคำมีหลายแบบหลายวิธี แต่วิธีที่ถวายสิริมงคลแก่พระเป็นเจ้ามากที่สุด
เป็นประโยชน์แก่วิญญาณเรามากที่สุด และมารร้ายเกลียดกลัวมากที่สุด คือการสวดหรือ
การขับร้องเพลงสายประคำอย่างเปิดเผยเป็นสองกลุ่ม

พระผู้เป็นเจ้าพอพระทัยที่จะเห็นประชากรของพระองค์ภาวนาร่วมกับบรรดานิกรเทวดา
และนักบุญ ซึ่งร่วมกันสรรเสริญพระองค์ไม่สร่างซา คนดีบนโลกนี้ในหลายชมรมก็ร่วมกันสวด
ภาวนาทั้งกลางวันและกลางคืน พระอาจารย์ของเราเตือนให้สาวกและสานุศิษย์สวดร่วมกัน
และสัญญาว่า “ในที่ใดมีสองสามคนรวมกันในนามของเรา เราจะอยู่ท่ามกลางเขาที่นั่น”​
(มธ 18:20)

ช่างเป็นสิ่งที่น่ายินดีเพียงใดที่จะมีพระเยซูคริสต์อยู่ท่ามกลางเราและวิธีเดียวที่เราต้องทำ
เพื่อให้พระองค์มาอยู่กับเราก็คือสวดสายประคำเป็นกลุ่มเป็นก้อน (จากการรณรงค์เพื่อสวด
ในครอบครัว) นี่แหละ

เป็นเหตุผลว่าทำไมคริสตชนสมัยแรก ๆ จึงมารวมกลุ่มภาวนาด้วยกันทั้ง ๆ ที่กองทหาร
ของจักรพรรดิโรมันเที่ยวตามล่าตามล้างพวกเขาตลอดเวลา และการรวมกลุ่มกันก็ถือว่าผิด
กฎหมายแล้ว เขาเสี่ยงตายดีกว่าขาดรวมกลุ่ม ขาดประชุม ซึ่งมีพระเยซูเจ้าเป็นประธานของเขา

นอกนั้นการสวดภาวนาเช่นนี้มีผลประโยชน์มาก เพราะว่า
1.) การสวดหลายคนทำให้เราตื่นตัวและตั้งใจมากกว่าสวดคนเดียว
2. )การรวมกันทำให้แผ่เผื่อเจือจานกันได้ คนใดสวดบกพร่อง​ การสวดที่ดีของคนอื่นก็จะมาลบเลือน
กันได้แบบคนรวยช่วยคนจน คนชั่วพึ่งคนดี หรือของไทยเราว่าน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าอัชฌาสัยนั่นเอง
3. )ใครที่สวดสายประคำคนเดียว ก็ย่อมได้รับผลบุญของสายประคำสายเดียว แต่ถ้าสวดรวมกัน
30 คน เขาก็มีส่วนบุญใน 30 สาย นี่แหละเป็นผลของการสวดรวมกัน ช่างมีกำไรจริง ๆ !
4.) พระสันตปาปาอูรบันที่ 8 ซึ่งพอพระทัยมากที่ได้เห็นความศรัทธาต่อสายประคำเผยแพร่ไปใน
กรุงโรมอย่างดี​ และเห็นว่าได้ใช้สวดโดยแบ่งเป็นกลุ่มนักร้อง 2 กลุ่มโต้ตอบกันเป็นต้นในอาราม
แม่พระที่โซปรา มีแนร์วา (Sopra Minerva) จึงได้ประทานการุณย์เพิ่มพิเศษเป็น 100 วัน ทุกครั้งที่
สวดโดยขับร้องเช่นนี้ คำอนุมัตินี้เขียนในสมณกฤษฎีกา “อัดแปร์เปตูอัม เรอี เมมอรีอำ” (เพื่อความ
จำถึงเรื่องราวตลอดไป) เขียนในปี 1626 - ฉะนั้นทุกครั้งที่ท่านสวดสายประคำเป็นกลุ่ม​ 2 กลุ่ม
ก็จะได้พระคุณการุณย์ร้อยวันเพิ่มเป็นพิเศษ
5. )การสวดสาธารณะย่อมมีอำนาจกว่าสวดส่วนตัวมาก เพื่อทุเลาพระพิโรธของพระเป็นเจ้า และ
เรียกร้องขอพระเมตตาของพระองค์ และพระศาสนจักรโดยการนำของพระจิตเจ้า​ เมื่อเวลาประสบ
โรคภัยหรือความลำบากสาธารณะก็เตือนพวกเราให้สวดรวมกันเป็นการภาวนาสาธารณะเสมอ

ในพระสมณกฤษฎีกาของพระองค์เรื่องสายประคำนั้น พระสันตปาปาเกรกอรี่ที่ 13 ได้กล่าวไว้ว่า
เราต้องเชื่อ (โดยความเชื่อจากศรัทธา) ว่าการสวดภาวนาสาธารณะและการแห่แหนของสมาชิก
สมาคมภราดรภาพแห่งสายประคำอันศักดิ์สิทธิ์ ต้องนับว่ามีส่วนใหญ่หลวงในชัยชนะเหนือกองทัพ
เรือตุรกีที่ช่องแคบเลปานโต (Lepanto) ซึ่งพระเป็นเจ้าประทานให้แก่กองทัพคริสตัง
​ณ วันอาทิตย์แรกของเดือนตุลาคมปี 1571

เมื่อพระเจ้าหลุยส์ผู้ทรงธรรม (The Just) กำลังล้อมป้อมลาโรแชล (Rochelle) อันเป็นที่มั่นของ
กองทัพคณะเฮเรติกปฏิวัติอยู่นั้น พระองค์ได้เขียนจดหมายถึงพระชนนีให้จัดการสวดภาวนาสาธารณะ
เพื่อจะได้มีชัยชนะต่อศัตรู พระชนนีก็สั่งให้สวดสายประคำพร้อมกันแบบสาธารณะที่ปารีสในวิหาร
ดอมินิกันที่เมืองโฟบูร์ค คือ​วัดนักบุญฮอนอเร พิธีสวดนี้มีอัครสังฆราชแห่งปารีสเป็นประธาน​
โดยเริ่มวันที่ 20​ พฤษภาคม 1628

ทั้งพระชนนี และพระราชินีเอง (กำลังครองราชย์) ก็มาร่วมสวดสายประคำด้วยกัน พร้อมกับดยุค
แห่ง​ออร์ลีนส์, ฯพณฯ คาร์ดินัล​ เดอ​ ลา ร้อช​ฟูโกลด์ และ ฯพณฯ คาร์ดินัล เดอ เบอ รืลเลอะ และ
สังฆราชอื่น ๆ พระวิหารมีคนมาเต็มแน่นเหมือนมหกรรมยิ่งใหญ่​ ท่านอัครสังฆราชเริ่มอ่านบทรำพึงถึง
ข้อลึกลับดัง ๆ ตามด้วยข้าแต่พระบิดาและวันทามารีย์ทุกระยะสิบเม็ด ส่วนที่ประชุมซึ่งประกอบด้วย
นักบวชและฆราวาสก็สวดตอบโต้กับ ฯพณฯ จบสายประคำแล้วก็เอาพระบรมรูป (ตั้ง) ของพระแม่
เข้าขบวนแห่ไปรอบ ๆ บริเวณโดยขับบทเร้าวิงวอนแม่พระไปตลอดทาง

ความศรัทธาเช่นนี้ถูกรักษาไว้ด้วยความร้อนรนเป็นพิเศษสำหรับทุกวันเสาร์ และมีผลออกมา
เป็นการได้รับพระพระพรจากสวรรค์​ กล่าวคือ ในวันฉลองนักบุญทั้งหลายปีเดียวกันพระเจ้าแผ่นดิน
องค์เดียวกันนี้ได้รบชนะพวกอังกฤษที่เกาะเร (Re) และยาตราทัพอย่างสง่าเข้าป้อม ลารอแชลเลอะ
ทั้งนี้ย่อมเป็นการแสดงให้เห็นอำนาจของการสวดภาวนาสาธารณะว่ามีประสิทธิภาพเพียงใด

ที่สุดเมื่อสัตบุรุษสวดสายประคำด้วยกัน ก็มีฤทธิ์เป็นที่น่าครั่นคร้ามแก่ปีศาจมากกว่าการสวด
คนเดียว เพราะในการสวดรวมกันนั้นมันถูกโจมตีจากกองทัพหนึ่ง มันอาจเอาชนะเราได้หากสวด
คนเดียว แต่ถ้าสวดหลายคนก็ยากเต็มที่สำหรับมัน เปรียบเหมือนว่าเราอาจหักไม้ได้ทีละท่อน ๆ
แต่ถ้าเอาไม้นั้น มามัดรวมกัน การหักก็แทบเป็นไปไม่ได้ตามสุภาษิตที่ว่า “สามัคคีเป็นกำลัง”
ทหารย่อมรวมกันรบศัตรู คนร้ายย่อมรวมกันเพื่อปล้นหรือขโมยของ ปีศาจก็รวมกันเพื่อโจมตี
วิญญาณ แล้วทำไมเราคริสตชน จึงไม่รวมกันโดยเอาพระเยซู​เจ้าเป็นประธานเล่า เราจะได้รับ
ความกรุณาจากพระเจ้า​ และชนะการประจญของปีศาจได้

พี่น้องชาวภราดรภาพที่รัก ไม่ว่าท่านจะอาศัยอยู่ในเมือง หรือชนบท ใกล้วัดหรือใกล้หมู่บ้าน
ของท่าน ถ้าทำได้ลองไปสวดสวดสายประคำในวัดด้วยกันบ้างเป็นไร โดยแบ่งออกเป็นสองข้าง
ตอบรับกัน​ ถ้าไม่มีวัดก็สวดตามบ้านของท่านหรือบ้านข้างเคียงก็ได้ การปฏิบัติ​เช่นนี้เป็นกิจศักดิ์สิทธิ์
ที่พอพระทัยพระเป็นเจ้ามาก จะเป็นการส่งเสริมความเชื่อและความศรัทธาแก่กันและกัน และช่วย
ให้เราเกลียดกลัวและหลีกบาปด้วย

มนุษย์เราไม่ว่าที่ไหนย่อมมีคนดีและคนชั่วปะปนกัน ฉะนั้นจงทำใจให้ปลงตกไว้ว่าจะมี
หลายคนมาสวดตามคำชักชวนของท่าน​ แต่จะมีหลายคนเยาะหยันท่านหรือแก้ตัวไปต่าง ๆ
นานา จงอย่าท้อถอย คนไม่ดีเหล่านี้สักวัน พระเป็นเจ้าจะเอาเขาไปลงโทษก็ได้​ เพราะตั้งแต่
อยู่ในโลกนี้แล้ว เขาก็ตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์ต่อผู้เป็นบุตรหรือข้ารับใช้ของพระองค์

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 63 )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 47 (การ​เตรียม​ใจที่เหมาะสม) <A>

ดวงวิญญาณที่ถูกเลือกทั้งหลาย ท่านซึ่งเป็นบุตรของพระเจ้าจงปลีกตัวเองจากผู้ที่กำลัง
ทำลายตัวเองโดยใช้ชีวิตอย่างไม่ถูกต้องตามคลองธรรม เกียจคร้าน ไม่ศรัทธา และจงเริ่ม
สวดสายประคำด้วยความเชื่อ ความสุภาพ ความไว้วางใจ​ และความอดทน

พระอาจารย์เจ้าของเราเตือนเราให้ทำตามอย่างพระองค์โดยสวดภาวนาเสมอ เพราะเรา
ต้องการพลังจากการภาวนา เพราะเราต่างมีความมืดมนของจิตใจ ความโง่เและความอ่อนแอ
ด้วยกัน​ ใครที่คิดว่าคำเตือนของพระเยซูเจ้าให้สวดนี้ถูกต้องและสมควรแล้วคงไม่คิดว่าสวด
สายประคำ (แบบ 150 เม็ด) ปีละครั้งก็พอ (ดังสมาชิกธรรมดา) แต่จะสวดทุกวัน (สมาชิกประจำวัน)
และจะไม่พลาด เช่นเดียวกับความจริงที่ว่า มีข้อผูกมัดตัวเองเพียงอย่างเดียว
​ “คือจงพยายามเอาตัวรอดให้ได้”

1. “เราควรจะภาวนาเสมอเพื่อจะไม่พ่ายแพ้” (ลูกา 18:1) นี่เป็นอมตวาจาของพระอาจารย์เจ้าเอง
เราต้องเชื่อฟังพระวาจาของพระองค์และถือตาม หากเราไม่ต้องการพินาศ ท่านจะเข้าใจวาจาเหล่านี้
ตามใจอย่างไรก็ได้ ตราบใดที่ท่านไม่เข้าใจ ไม่แปล หรือทำตามที่ชาวโลกเข้าใจหรือทำเท่านั้น

ส่วนพระอาจารย์ของเราก็ได้ถอดรหัสคำเหล่านี้ด้วยตัวอย่างของพระองค์ ดังที่พระองค์ได้กล่าวไว้ว่า
​ “เราได้ให้แบบฉบับแก่ท่าน เพื่อว่าเราได้ทำแก่ท่านเป็นฉันใด ท่านก็จงกระทำฉันนั้นด้วย” (จอห์น 13:15)
และ “พระองค์ใช้เวลาตลอดราตรีสวดภาวนากับพระผู้เป็นเจ้า” (ลูกา 6:12) กลางวันรู้สึกว่าสั้นไปสำหรับ
พระองค์ พระองค์จึงมักใช้เวลากลางคืนสวดภาวนา และพระองค์มักพร่ำเตือนศิษย์ว่า “จงตื่นเฝ้าและ
สวดภาวนา”​ (มัธ 26:41) เนื้อหนังมังสานั้นอ่อนแอ การประจญนั้นมีอยู่ทุกหนแห่งและรอบ ๆ ตัวท่าน
หากท่านไม่สวดภาวนา ท่านจะพ่ายแพ้...หลายคนคิดว่าวาจาเหล่านี้เป็นเพียงคำแนะนำ คิดเช่นนี้นับว่า
ไม่ถูก และเพราะเหตุนี้ เขาจึงตกในบาปบ่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่แต่ก่อนเขาเคยเป็นสหายของพระองค์

พี่น้องชาวภราดรภาพที่รัก ถ้าท่านอยากมีชีวิตอย่างโอ่อ่าซู่ซ่าในโลกนี้ และทั้งนี้ก็หมายความว่า
ท่านไม่แคร์ที่จะตกในบาปง่าย ๆ​ แล้วไปแก้บาปครั้งแล้วครั้งเล่า​ หรือมีความคิดว่าจะเลิกทำแต่บาปหนัก
ที่เด่นชัดแต่บาปของชนิดที่โลกคิดว่าทำให้โด่งดังในสังคม ทำให้เป็นชายจริงหญิงแท้นั้นท่านจะทำต่อไป
ถ้าเป็นดังนี้ก็ไม่จำเป็นที่ท่านต้องสวดมาก และยิ่งเป็นสายประคำด้วยแล้ว ทิ้งไปเลยได้ เพื่อจะเป็นคนน่า
นับถือในสังคม เรื่องความศรัทธานี้ ท่านทำเพียงนิดเดียวก็พอ คือสวดภาวนาเช้าค่ำนิดเดียวก็พอ พระสงฆ์
อาจให้สายประคำแก่ท่านเพื่อเอาไปสวดเพื่อเป็นการใช้โทษบาป แล้วท่านอาจสวดโดยบังเอิญ โดยไม่ได้
ตั้งใจเท่าไร สักสิบเม็ดยี่สิบเม็ด เรียกว่าปล่อยตามอารมณ์ หรือตามสบายอย่างนั้น และก็คิดว่านี่พอแล้ว
ถ้าท่านทำน้อยกว่านี้ท่านก็อาจคิดว่าเกียจคร้านเกินไป ถ้ามากกว่านี้ก็จะเหมาเอาว่าตัวเองเป็นคนบ้าศาสนา
แต่ถ้าท่านอยากเป็นคริสตชนที่แท้จริง​ เอาวิญญาณให้รอดจริง เดินตามรอยเท้าของนักบุญจริง ๆ และไม่ตก
ในบาปหนักเลย ถ้าท่านอยากทำลายกับดักของปีศาจ และผลักดันความมืดของมัน ท่านต้องสวดภาวนา
ตามที่แม่ได้สอน และสั่งทำเสมอ

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 64 )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 47 (การ​เตรียม​ใจที่เหมาะสม) <B>

ถ้าท่านเชื่อและยึดเอาความคิดนี้เป็นแก่นสารแล้ว ท่านก็จะพยายามสวดสายประคำหรือ
สวดบทอื่นที่มีค่าเท่ากัน ทุก ๆ วันเป็นอย่างน้อย ข้าพเจ้าพูดว่า “อย่างน้อย” คือว่าสิ่งที่ทำอาจ
ทำได้โดยการสวดสายประคำนั้น อย่างน้อยก็คือการพยายามหลีกหนีบาปหนักและเอาชนะ
การผจญ ทั้งนี้เพราะว่าเราท่านยังตกเป็นเหยื่อของมรสุมของโลก ซึ่งหลาย ๆ วิญญาณถูกพัดพา
ไปสู่ความล่มจมหรือพินาศแล้ว เราท่านถูกแวดล้อมด้วยจิตหรือมนุษย์ที่ฉลาดแกมโกง ที่โดย
เจตนาร้ายของเขาอยากให้เราลุ่มหลงพลาดพลั้ง เขารู้ดีว่าเวลาของเขามีน้อย เขาจึงพยายาม
กระหน่ำโจมตีเราอย่างรุนแรงและรวดเร็วแบบสายฟ้าแลบ หากเราไม่มีอาวุธดี ๆ ป้องกันตัวหรือ
สู้กับเขา เราจะต้องพ่ายแพ้แน่นอน

ที่จริงมันเป็นพระหรรษทานวิเศษผลิตโดยสายประคำศักดิ์สิทธิ์​ ถ้าท่านจะสำเร็จผลในการ
ปลดแอกตัวเองเป็นอิสระจากโลก ปีศาจ​ และเนื้อหนัง หลีกหนีบาปหนัก​ และเอาตัวรอดไปสวรรค์
ถ้าท่านไม่อยากเชื่อข้าพเจ้า อย่างน้อยก็ให้เรียนจากประสบการณ์ของท่านเองบ้าง​ ข้าพเจ้าอยาก
ถามท่านว่า ท่านเคยมีนิสัยเหมือนคนธรรมดาในโลกคือสวดนิดหน่อยและโดยวิธีง่าย ๆ เร็ว ๆ
เหมือนชาวโลกหรือไม่ ท่านเคยทำบาปหนัก ๆ โดยคิดว่าไม่เห็นแปลกอะไรหรือไม่​ บัดนี้ถึงเวลาตื่น
และลุกขึ้นแล้ว ถ้าท่านอยากมีชีวิตอยู่และตายไปโดยปราศจากบาป อย่างน้อยบาปหนัก จงสวด
ภาวนาเสมอ ๆ สวดสายประคำทุกวัน เหมือนดังที่สมาชิกเคยทำตอนแรก ๆ ของคณะภราดรภาพ

เมื่อพระแม่ประทานสายประคำแก่ท่านนักบุญดอมินิก พระนางสั่งท่านให้สวดทุกวันและให้ชวน
คนอื่นสวดทุกวันด้วย และท่านนักบุญไม่เคยยอมรับใครเข้ามาเป็นสมาชิกของคณะภราดรภาพ
ถ้าหาก เขาไม่สัญญาว่าจะสวดทุกวัน แต่ถ้าหากทุกวันนี้มีคนได้รับอนุญาตให้เป็นสมาชิกภราดรภาพ
โดยตั้งใจว่าจะสวดสัปดาห์ละครั้งเท่านั้น ก็เป็นเพราะความศรัทธาเวลานี้เฉื่อยชาเต็มที่ และความรัก
ก็จืดจาง​ สำหรับคนที่มีใจจืดจาง ท่านอาจพูดได้เพียงว่า “แต่ก่อนเดิมที มันไม่เป็นเช่นนี้”​

มีสามอย่างที่ต้องกล่าวเน้นในที่นี่ ประการแรกก็มีอยู่ว่า ถ้าท่านต้องการจะเข้าเป็นสมาชิกคณะ
ภราดรภาพชนิด “สวดสายประคำทุกวัน” และมีส่วนร่วมในการภาวนาและผลบุญของสมาชิกแล้ว
ย่อมถือว่า ไม่เป็นการเพียงพอที่จะสมัครในกลุ่มสายประคำธรรมดา (Ordinary Rosary) หรือเพียง
แต่ตั้งใจจะ สวดทุกวันเฉย ๆ เท่านั้น เพราะพร้อมกับการทำเช่นนี้ ท่านต้องส่งชื่อของท่านให้แก่ผู้มี
อำนาจที่จะรับ และเขียนชื่อของท่านในทะเบียนของคณะกลุ่มนั้น ๆ มันเป็นการดีที่ท่านจะไปสารภาพ
บาปและรับศีลมหาสนิทเพื่อจุดมุ่งหมายของการนี้เป็นพิเศษ เหตุผลมีอยู่ว่า การเป็นสมาชิกของกลุ่ม
สายประคำธรรมดานั้นไม่รวมเอาพวกจะสวดสายประคำทุกวันด้วย แต่พวกสวดทุกวันนั้นรวมเอา
กลุ่มธรรมดาไปในตัวด้วย

เรื่องที่สองที่ข้าพเจ้าอยากจะกล่าวก็คือว่า พูดกันตรง ๆ แล้วต้องรับว่าโดยตัวมันเองการขาด
สวดสายประคำแบบทุกวันนั้น หรือแบบสัปดาห์ละครั้ง หรือปีละครั้งมิใช่บาปเบาเลย

และประการที่สามก็คือว่า หากเกิดมีการเจ็บป่วย หรืองานการที่ทำเพราะความนบนอบ อธิการที่
ถูกต้อง หรือความจำเป็นจริง ๆ​ หรือการลืมโดยไม่เจตนา ทำให้ท่านขาดการสวดสายประคำไป ท่านก็
ยังมีสิทธิได้รับส่วนบุญจากการสวดจากสมาชิกคนอื่นในคณะอยู่​ ฉะนั้นพูดกันซื่อ ๆ แล้วก็คือว่าท่านไม่มี
ข้อผูกมัดให้สวดสายประคำสองสายในวันต่อไปเพื่อเป็นการชดเชยสายที่ขาดไปเลย แต่ว่าถ้าท่านป่วย
อย่างที่ว่ายังพอสวดได้ ก็ขอจงสวดเท่าที่ท่านสามารถเถิด

“มหาบุญลาภแก่ผู้ที่ยืนต่อพระพักตร์พระองค์เสมอ” (3 กษัตริย์ 10:8) “มหาบุญลาภแก่ผู้พำนักใน
บ้านของท่าน​ พวกเขาสรรเสริญท่านตลอดไป” (บทเพลง 83:5) “โอพระเยซูเจ้า มหาบุญลาภแก่พี่น้อง
ของคณะภราดรภาพที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ทุกวัน ในบ้านเล็ก ๆ ของพระองค์ที่นาซาแรธ ที่เชิงกางเขนบน
ภูเขากัลวาร์ และรอบ ๆ บัลลังก์ของพระองค์ในสวรรค์ เพื่อพวกเขาจะได้รำพึงพิจารณาถึงข้อลึกลับอภิรมย์
ยินดี เศร้าโศก และสิริมงคลของพระองค์ เขาช่างมีความสุขบนโลกนี้จริง ๆ เพราะพระองค์ได้ประทานพระคุณ
พิเศษแก่เขา และเขาจะได้รับพรพิเศษในสวรรค์ด้วย จากการที่จะได้สรรเสริญพระองค์
โดยวิธีพิเศษตลอดไป​ ตลอดไป”​

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 65 )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 47 (การ​เตรียม​ใจที่เหมาะสม) <C>

2. การสวดสายประคำนั้น ต้องสวดด้วยความเชื่อ เพราะพระอาจารย์ได้กล่าวไว้ว่า “ถ้าท่านเชื่อว่า
ท่านจะได้รับ สิ่งนั้นก็จะมาหาท่าน”​(มาระโก​ 11:24) และพระองค์จะตรัสกับท่านว่า “จงเป็นไปตามที่
เธอเชื่อนั้นเถิด”​ (มัธ 8:13) “ถ้าใครต้องการความปรีชาฉลาดก็ให้เขาขอเถอะ แต่ให้ขอด้วยความเชื่อ
อย่าโลเล” (เจมส์ 4:5-6) ถ้าใครอยากได้ความฉลาด ให้ขอด้วยความเชื่อโดยสายประคำและพระองค์
จะประทานให้

ประการที่ 3 - เราต้องสวดภาวนาด้วยความสุภาพ เหมือนคนบาปที่คุกเข่าทั้งสองข้างบนพื้นดิน
มิใช่ยืนหรือคุกเข่าข้างเดียวเหมือนคนจองหองทำ เขาจะอยู่แถวหลัง​ ๆ ไม่กล้าไปคุกเข่าหรือยืนอยู่แถว
หน้าเหมือน​ฟาริสีทำ ทอดสายตาลงต่ำ ไม่กล้ามองไปเบื้องบนสวรรค์ ไม่กล้าเชิดหน้า ชูตา ตั้งคอหันไป
มองดูรอบ ๆ​ เหมือน​ฟาริสี เอามือทุบอกสารภาพบาป และร้องขอการอภัยบาปจากพระเป็นเจ้า
ไม่เหมือนฟาริสีที่ยืนดูและอวดอ้างคุณความดีของตน

ท่านต้องระวังตนอย่าแสดงอะไรออกมาให้ปรากฏว่าท่านมีดีมีเด่นกว่าคนทั้งปวง เช่น แสดงว่าตน
มีความศรัทธากว่า มีความรู้มากกว่า พระเปิดเผยสำแดงความจริงบางอย่างแก่ตน ให้พระหรรษทาน
แก่ตนเป็นพิเศษ หรือขอพระคุณพิเศษจากการสวดลูกประคำนี้ เพราะความเชื่ออย่างเดียวก็พอแล้ว

แม้ท่านต้องทนทรมานใจเพราะความเบื่อ ความเหี่ยวแห้งฝ่ายจิตใจ ความว้าเหว่ ความท้อใจ
ก็จงอย่าละทิ้งการสวดสายประคำของท่าน เพราะการทำเช่นนี้ย่อมแสดงว่าท่านเป็นคนจองหอง
ไม่ซื่อสัตย์ ตรงข้ามท่านต้องเพียรสวดต่อไป แม้ท่านไม่รู้สึกศรัทธาหรือร้อนรนอะไร และพยายามรำลึก
เรื่องข้อลึกลับตามความสามารถ​ ท่านไม่ควรคอยหาขนมหรือแยมกินกับอาหารประจำวันเหมือนเด็ก ๆ
ทำ แต่ท่านควรสวดสายประคำอย่างช้า ๆ กว่าธรรมดา เมื่อท่านรู้สึกเบื่อหน่ายเต็มที ทำเช่นนี้เป็นการ
เอาอย่างพระอาจารย์เวลาสวดในเกธเซมานี “เมื่อเข้าตรีทูต พระองค์สวดนานกว่าธรรมดา” ​(ลูกา 22:43)

4. จงสวดด้วยความไว้วางใจ อันความไว้วางใจนั้นวางอยู่บนพื้นฐานของพระทัยดีและกว้างขวางอัน
หาเขตมิได้ของพระองค์ และบนคำสัญญาของพระเยซูคริสตเจ้า พระเป็นเจ้าเป็นน้ำพุแห่งธาราอันทรงชีวิต
ซึ่งไหลเข้าไปไม่หยุดหย่อนในดวงใจของผู้สวดภาวนา​ พระบิดาเจ้าไม่โหยหาอะไรมากไปกว่าอยากแจก
จ่ายสายธารแห่งพระหรรษทานและความเมตตาของพระองค์แก่เรา พระองค์ได้บอกเราแล้วมิใช่หรือว่า
“ใครที่หิวกระหาย จงมาตักตวงเอาน้ำทิพย์จากเรา..”​ (อิสยาห์ 54:1) นี่หมายความว่า “จงมาดื่มกินจาก
ธารน้ำทิพย์ของเราโดยการภาวนา”​ และหากเราไม่สวดขอพระองค์ พระองค์ก็จะพูดด้วยความเสียใจว่า
“พวกเขาได้ลืมเรา ซึ่งเป็นดังธารน้ำทิพย์” (เยเรมี 2:13)

ที่จริงการที่เราวอนขอพระหรรษทานจากพระองค์นั้นทำให้พระองค์ดีใจมาก และถ้าเราไม่วอนขอ
พระองค์ก็จะบ่นด้วยใจรักว่า​ “จนกระทั่งบัดนี้เธอไม่ได้ขออะไรจากเรา...จงขอเถอะ แล้วเธอจะได้รับ...
จงแสวงหาเถอะแล้วเธอก็จะพบ จงเคาะเถอะ แล้วจะมีคนมาเปิดให้”​ (จอห์น 16:24; มัธ 7:7)

ยิ่งกว่านั้นเพื่อเร้าใจเราให้มีความไว้วางใจในพระองค์​ พระองค์ก็ผูกพันตัวเองกับคำสัญญาที่ว่า
“พระบิดาของพระองค์จะประทานให้ทุกอย่างที่เราขอในนามของพระองค์”​

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 66 )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 48 (ความ​เพียรอดทน) <A>

5. ข้อคิดที่ห้าซึ่งข้าพเจ้าอยากฝากฝังให้แก่การภาวนาของท่านก็คือ ความพากเพียรอดทน
มีแต่คนที่เพียรขอ เพียรหา และเพียรเคาะเท่านั้นที่จะได้รับ จะพบ และจะเข้าไปข้างในบ้านได้
สำหรับพระคุณบางประการ พระเป็นเจ้าอยากให้เราขอเป็นเดือน เป็น​ หรือยี่สิบปี เราต้องเพียร
ขอเรื่อยไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ และในบทเหล่านี้ เราต้องมีความไว้วางใจในพระองค์ เราก็ยัง
ต้องเสริมความมั่นคงถึงวาระสุดท้าย กล่าวว่า “แม้พระองค์จะฆ่าฉัน ฉันก็จะไว้ใจในพระองค์”​
และข้าพเจ้าจะไว้ใจในพระองค์ผู้ประทานทุกอย่างที่เห็นควรแก่ข้าพเจ้า (โยบ 13:15)

คนสำคัญและคนรวยของโลกบางคนแสดงความใจกว้างของตนโดยสนใจดูความต้องการข
องประชาชน และหาทางช่วยเหลือเขาแม้ก่อนที่จะถูกขอร้องเสียอีก แต่ในทางของเรา ความใจกว้าง
ของพระเป็นเจ้ากลับอยากให้เราแสวงหาและขอร้องพระองค์ ซึ่งบางทีก็ต้องขอแล้วขออีก คอยแล้ว
คอยเล่าเป็นเวลานาน กว่าจะได้รับพระพรที่เราขอ และที่พระองค์ประสงค์จะให้เราหลายครั้ง ยิ่ง
พระพรนั้นศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งสำคัญ พระองค์ก็ให้เราใช้เวลานาน ๆ นานจนเหนื่อยก็มี - ทำไมจึงเป็นเช่นนี้
ก็มีเหตุผลพอตอบได้เป็น 3 ประการดังนี้ :
1. )เพื่อให้เราได้พระคุณนั้นมากกว่าที่ขอเสียอีก
2. )ให้คนรับรู้จักคุณค่าของพระคุณนั้น ๆ
3. )เพื่อให้คนที่ได้รับเมื่อเห็นความยากลำบากในการได้รับจะทะนุถนอมมิให้สูญเสียหลุดมือ
ไปง่าย ๆ เพราะถ้าได้มาง่าย ๆ คนเราอาจไม่รู้คุณค่าของนั้น ๆ ก็ได้

ฉะนั้นเพื่อนสมาชิกภราดรภาพแห่งสายประคำที่รัก จงมีความเพียรวอนขอสิ่งที่ท่านต้องการ
ทั้งกายและ ใจ โดยการสวดสายประคำเสมอ ๆ เถิด ขอชักชวน​ทุกคนวอนขอ “พระปรีชาญาณทิพย์”
ซึ่งเป็น ขุมทรัพย์อันประเสริฐด้วย (Wisdom 7:14) และไม่ต้องสงสัยเลยว่า ท่านจะต้องได้รับไม่เร็ว
ก็ช้า - ในพระคัมภีร์มีตอนหนึ่งว่า “ท่านต้องเดินทางอีกไกล”​ (3 กษัตริย์ 19:7) หมายความว่าชีวิต
ของเราเป็น การเดินทางที่มีขวากหนาม คดเคี้ยว ลำบาก มีศัตรูต้องสู้​ ท่านต้องมีอาวุธพิเศษในการ
เดินทางนี้คือ บทข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย และบทวันทามารีย์

“อย่าให้ใครมาเอามงกุฎของท่านไป” (วิวรณ์ 3:11) จงระวังอย่าให้ใครมาคว้าเอามงกุฎของท่าน
ไปได้ ขาคนนั้นอาจเป็นคนที่ซื่อสัตย์ในการสวดสายประคำมากกว่าท่านก็ได้ - “มันเป็นมงกฎของท่าน”
พระเป็นเจ้า ได้เลือกไว้ให้ท่าน และท่านก็ได้รับมันแล้วครึ่งทางโดยการสวดสายประคำที่ดีของท่าน
อย่างไรก็ตาม คงต้อง มีบางคนที่วิ่งไปถึงที่หมายก่อนท่าน บางคนที่ทำงานขยันกว่าและสม่ำเสมอมากกว่า
อาจชิงเอามงกุฎที่น่าจะเป็นของท่านไปก่อนก็ได้ ทั้งนี้​ โดยการขยันสวดสายประคำและการทำงานดีของเขา
เรื่องนี้อาจเป็นไปได้ง่าย ๆ หากท่านยังมัวยืนรี ๆ รอ ๆ ในหนทางที่ท่านได้เริ่มเดินมาแล้วอย่างดี ก็ใคร
เล่าจะกีดขวางท่านจากการได้รับมงกุฎ​สายประคำนี้เล่า? ก็ไม่ใช่ใครอื่น ก็ศัตรูต่อสายประคำนั่นเอง
ซึ่งมีอยู่จำนวนมาก!

“เชื่อข้าพเจ้าเถอะพี่น้องที่รัก มีแต่คนเข็มแข็งเท่านั้นจะแบกมันไปได้”​ (มัธ 11:12) มงกุฎเหล่านี้ไม่ใช่
สำหรับ คนขี้ขลาด ซึ่งหวาดกลัวการล่อลวงของโลก ทั้งมิใช่สำหรับคนเกียจคร้าน ซึ่งสวดภาวนาอย่างไม่
เอาใจใส่ หรือรีบ ๆ เร่ง ๆ มงกุฎนี้มิใช่สำหรับคนขี้ขลาดซึ่งท้อแท้ใจง่าย ๆ และวางอาวุธง่าย ๆ เมื่อเห็นว่า
นรกเองก็งดการโจมตีต่อสายประคำไปบ้างแล้ว

ท่านสมาชิกคณะภราดรภาพที่รัก ถ้าท่านอยากรับใช้พระเยซูเจ้าและแม่พระทุกวันโดยการสวดสาย
ประคำแล้ว ท่านต้องเตรียมตัวพร้อมที่จะรับการประจญ - “เมื่อท่านมารับใช้พระเจ้า... จงเตรียมใจเพื่อ
การประจญ”​ (Ecclus 2:1) - ชาวเฮเรติก คนที่ชอบทำอะไรตามสบาย คนที่น่านับถือของชาวโลก คนที่มี
ความศรัทธาเพียงผิวเผิน รวมทั้งพวกประกาศกเท็จเทียม พวกมือถือสากปากถือศีล​ จะพยายามโจมตี
หรือล่อลวงหรือซักจูงท่านให้เลิกล้มการปฏิบัติกิจศรัทธาแผนกนี้

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ (. 67. )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 48 (ความ​เพียรอดทน) <B>

เพื่อช่วยท่านให้มีอาวุธครบมือรอการโจมตีจากปีศาจและสมุนของมัน ข้าพเจ้าใคร่ขอชี้แจง
บางอย่างซึ่งคนเหล่านี้ชอบคิดและพูดเสมอ ทั้งนี้ท่านจะได้เตรียมใจ เตรียมแนวคิดไว้ต่อต้านเขา
เป็นต้นว่า คนที่มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาในโลก หรือคนที่ดูภายนอกศรัทธาดี แต่ไม่เคยแตะ
สายประคำเลยแม้แต่นิดเดียว

พวกเก่งทางหว่านล้อมวาจาเหล่านี้ชอบพูดอะไรกันบ้าง? เราขอยกเอาจากหนังสือกิจการ 17, 18 :
พวกศัตรูร้ายจะรวมกันกล่าวว่า​ “มาเถอะเรา ขยี้มันให้แหลกไปกับมือ เพราะมันต่อสู้เรา”​ - ก็เท่ากับว่า
“มันไม่ทำอะไร นอกจากสวดลูกประคำอย่างเดียว จะเก่งแค่ไหน? บ่นพึม ๆ พำ ๆ เสียเวลาเปล่า ๆ
- ไอ้คนขี้เกียจไม่อยากทำงาน ทำเป็นนักบุญไปได้ น่าจะไปทำงานหาอาหารใส่ปากใส่ท้องดีกว่า -
ฉันรู้ดีนะว่า ฉันพูดอะไร”​

“สิ่งที่ท่านควรทำก็คือ” ข้าพเจ้าคิด “ท่านต้องสวดสายประคำแล้วท่านคงจะโชคดีขึ้น เพราะการ
สวดนั้นจะให้ท่านทุกอย่างโดยไม่ต้องยกนิ้วยกมือกระมัง! แต่ก็มีภาษิตว่า พระเจ้าย่อมช่วยผู้ช่วยตัว
เองก่อนมิใช่หรือ?”​ - สิ่งที่ควรทำคือ เวลาสวด เราไม่จำเป็นต้องไปปนกับบทสวดอื่นหลาย ๆ บท
เพราะบทข้าแต่พระบิดา และวันทามารีย์นั้นมีใจความของบทอื่นสรุปอยู่ในตนอย่างพร้อมมูล

บางคนอาจค้านว่า “พระเป็นเจ้าไม่เคยสั่งให้สวดสายประคำเลย คุณอยากสวดก็สวดไปเถอะ
ถ้ามีเวลา แต่ขอให้คิดสักหน่อยว่าคนที่สวดสายประคำก็ไม่ใช่ว่าจะได้ไปสวรรค์แน่ ๆ มากกว่าเรา​ ดูซิ​
ยังมีนักบุญบางองค์ที่ไม่เคยสวดสายประคำเสียด้วยซ้ำ ใคร ๆ ก็ย่อมรู้เห็นกันด้วยแล้วไม่ใช่หรือว่า
การทำอะไรเกินไปนั้นไม่ดี คนที่กลัวบาปเกินไปย่อมมองเห็นบาปในทุกแห่งและทุกอย่าง และหลงพูด
ไปว่า ใครไม่สวดสายประคำจะต้องตกนรก

บางคนก็จะพูดว่า การสวดสายประคำเป็นกิจการของหญิงชราที่อ่านหนังสือไม่ออก - หรือบางคน
ก็ว่าสวดทำวัตรดีกว่ามิใช่หรือ?​ หรือเดินรูปสิบสี่ภาค ดีกว่า? - คุณบอกว่าต้องสวดสายประคำทุกวัน​
นี่ก็เป็นเพียงฟางเส้นหนึ่งเท่านั้น อยู่ไม่นานหรอก! สวดน้อยลงหน่อยแล้วอยู่นานกว่าไม่ดีกว่าหรือ?

บางคนก็จะยั่วเราว่า “มาเถอะเพื่อนเอ๋ย เชื่อผมเถอะ สวดภาวนาเช้าค่ำดีกว่า ทำงานแข็งขัน
ตลอดวันและยกถวายพระ พระต้องการแค่นี้! ท่านมีอะไรกิน และมีเวลา แล้วมาสวดผมไม่ติเลย
หรือไม่ก็สวดเฉพาะวันอาทิตย์หรือวันหยุดราชการก็ดีถมเถไป หากท่านต้องการสวดจริง ๆ

คราวนี้มีบางครั้งที่ ท่านอาจถามคนในโลกซึ่งดู ๆ ก็ศรัทธาดี​ สวดภาวนาบ่อย ๆ แต่ไม่เคยสวด
สายประคำเลย ไม่เคยเตือนใจให้สวด​ ซ้ำยังจะชวนให้เลิก บอกว่ามาฝึกสมาธิดีกว่า ราวกับว่า
การสวดสายประคำไปด้วยกันไม่ได้

ศัตรูของท่านพยายามหาทางโจมตีท่านเสมอ มันจะพยายามเกลี้ยกล่อมว่า “เลิกสวดสายประคำ
เสียทีเถอะน่า อะไรกัน! ตั้ง 150 เม็ด เสียเวลาและปวดหัวเปล่า ๆ ไม่บาปหรอก และถ้าจะสวดก็สวด
เพียงส่วนหนึ่งก็พอ ความลำบากที่มีเพราะการสวดนั้นแปลว่าพระเป็นเจ้าไม่ชอบให้ท่านสวด แน่นอน...
พรุ่งนี้ มะรืนนี้ เมื่อมีอารมณ์ดีค่อยสวดต่อก็ได้...”

ที่สุด พี่น้องที่รัก การสวดสายประคำทุกวันนี้มีศัตรูและอุปสรรคมาก ข้าพเจ้าจึงคิดว่า
ความพากเพียรอดทนในการสวดเป็นพระคุณพิเศษที่สุดที่พระประทานให้เรา

พากเพียรอดทนในการสวด และถ้าท่านซื่อสัตย์ สักวันท่านก็จะได้รับมงกุฎมหัศจรรย์ ซึ่งคอยท่าน
​อยู่ในสวรรค์ - “จงซื่อสัตย์​ตราบจนสิ้นลมหายใจ เราจะให้มงกุฎแห่งชีวิตนี้แก่เธอ” ​(วิวรณ์ 2:10)

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ (. 68. )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 49 (พระ​คุณ​การุณย์​)

คิดว่าถึงเวลาแล้วที่จะพูดถึงพระคุณการุณย์ที่พระศาสนาประทานให้แก่สมาชิกของ
คณะภราดรภาพแห่งสายประคำ เพื่อพวกเขาจะได้รับมาก ๆ

โดยสรุป พระคุณการุณย์คือการยกเลิก หรือลดหย่อนโทษชั่วคราวอันเนื่องมาจากบาป
ปัจจุบัน (Actual) โดยเอาบุญบารมีที่เหลือของพระเยซู​คริสตเจ้าและบุญกุศลของแม่พระและ
นักบุญทั้งหลายมาใช้ ซึ่งบุญบารมีและกุศลเหล่านี้คล้าย ๆ กับว่าถูกเก็บสะสมไว้ในคลังกุศล
ของพระศาสนจักร​ ซึ่งก็อาจพอแยกประเภทได้ดังนี้คือ
1.) ครบบริบูรณ์ เป็นพระคุณที่มีค่าเท่ากับการยกโทษทั้งหมดของบาป
2.) พระคุณการุณย์บางส่วน เช่น หนึ่งร้อยหรือพันปี คือยกโทษที่ต้องชดใช้ในโลกเป็นเวลาเท่า
100 - 1,000 ปี ตามกฎหมายโบราณของพระศาสนจักรโบราณระบุไว้

แต่มาบัดนี้กฎหมายเหล่านี้เปลี่ยนเป็นโทษ เจ็ด หรือ 10 หรือสิบห้าปี สำหรับบาปหนักข้อหนึ่ง
เพื่อว่าคนที่มีผิดเพราะบาปหนักยี่สิบข้อก็คงจะต้องทำกิจการใช้โทษชนิดมีค่าเท่า ๆ ปี ถึง 20 ครั้ง​
และอื่น ๆ เป็นต้น

คราวนี้ก็มีกฎเกณฑ์ว่า สมาชิกที่ต้องการรับพระคุณการุณย์ต้องปฏิบัติดังนี้: -
1. )ต้องเป็นทุกข์ถึงบาปจริงๆ ไปสารภาพบาปและรับศีลมหาสนิทตามที่พระกฤษฎีกาสั่งไว้
2. )หลุดพ้นจากความติดใจในบาปเบา เพราะการติดใจนี้ทำให้เป็นมลทินแปดเปื้อน ทำให้ได้รับ
พระคุณไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย
3. )ต้องสวดภาวนาและทำบุญหรือการดีตามที่พระศาสนาสั่งไว้ในพระสมณกฤษฎีกา ถ้าหากว่า
พระสันตะปาปาอนุญาตให้รับได้เป็นบางส่วนได้ (เช่นรับเพียง 100 วัน) โดยไม่หวังรับเอาพระคุณ
ครบบริบูรณ์ด้วย ก็ไม่จำเป็นต้องแก้บาปรับศีลเสมอไป เพื่อจะได้รับพระคุณบางส่วนเช่นนั้น

พระคุณบางส่วนแบบนี้มีมากเกี่ยวกับสายประคำ (เซ่นสำหรับสวด 50 เม็ดก็มี 150 เม็ดก็มี)
สำหรับการแห่ สำหรับสายประคำที่เสกแล้ว...

จงระวัง อย่าดูถูกพระคุณการุณย์บางอย่างซึ่งแม้เล็ก ๆ น้อย​ ​ๆ​ย่อมมีค่าต่อหน้าพระเป็นเจ้าเสมอ
ท่านนักเขียนเฟลมิงและคนอื่น ๆ​ อีกหลายคน เคยเล่าเรื่องหญิงสาวตระกูลสูงคนหนึ่งชื่ออาเลกซานเดอร์
​ซึ่งได้กลับใจอย่างอัศจรรย์ และนักบุญดอมินิกได้จดทะเบียนเอาเธอเข้าเป็นสมาชิกคณะภราดรภาพแห่ง
สายประคำด้วย หลังจากความตายเธอประจักษ์มาหาท่านนักบุญบอกว่า เธอถูกตัดสินให้ใช้โทษอยู่ใน
ไฟชำระถึง 700 ปี เพราะบาปของเธอเอง และได้ยั่วยวนให้คนอื่นตกในบาป เพราะวิถีชีวิตแบบชาวโลก
ของเธอ เธอขอท่านนักบุญให้ช่วยบรรเทาความทุกข์ยากของเธอโดยการสวดภาวนาของท่านนักบุญ
และสมาชิกทุกคน และนักบุญก็สวดให้ตามที่เธอขอร้อง

สองสัปดาห์ต่อมา เธอประจักษ์มาอีก คราวนี้รุ่งเรืองยิ่งกว่าดวงอาทิตย์เสียอีก เพราะได้หลุดพ้นจาก
ไฟชำระโดยคำภาวนาของสมาชิก เธอบอกแก่นักบุญว่า บรรดาวิญญาณในไฟชำระ ขอร้องให้นักบุญ
ดอมินิก​ เทศน์ถึงการสวดสายประคำต่อไป และขอให้ญาติพี่น้องของตนสวดสายประคำเพื่อพวกเขา
และสัญญาว่าเมื่อพวกเขาได้ขึ้นสวรรค์แล้ว จะตอบแทนให้อุดมสมบูรณ์ทีเดียว

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 69 )
กุหลาบ​ดอก​ที่​ 50 (วิธี​ต่าง​ ๆ)

เพื่อให้การสวดสายประคำนี้ง่ายขึ้นสำหรับท่าน เรามีหลายวิธีที่จะช่วยให้ท่านสวดอย่างดี
และศรัทธา พร้อมทั้งบทรำพึงสำหรับข้อลึกลับต่าง ๆ ขอให้เลือกวิธีที่ท่านชอบและมีประโยชน์
มากที่สุด​ ให้ท่านเลือกเอาเองตามใจ คนศรัทธา ๆ หลายคนได้ทำมาแล้วก่อนท่าน

วิธีสวดสายประคำซึ่งทำให้ได้รับพระหรรษทานแห่งข้อลึกลับของชีวิต การทรมาน​
และสิริมงคลของพระเยซูและแม่พระ

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 70 )
วิธี​ที่​ 1

วิธีนี้ต่างไปจากวิธีที่รู้กันดีเดี๋ยวนี้อยู่นิดหนึ่ง นักบุญหลุยส์ได้เปลี่ยนแปลงนิดหน่อยในชีวิต
ของท่าน แต่ได้เอามาที่นี่ เพราะถูกพบในฉบับเขียนด้วยมือฉบับแรกของหนังสือนี้: -

ทีแรก สวด “เชิญเสด็จมา พระจิตเจ้าข้า...” แล้วทำการถวายการสวดสายประคำว่า: -

ข้าพเจ้าขอร่วมเป็นอันเดียวกับนักบุญทั้งหลายในสวรรค์ และกับคนดีบนแผ่นดินร่วมกับพระองค์
ข้าแต่พระเยซูเจ้า เพื่อจะสรรเสริญพระมารดาของพระองค์อย่างสมควรและสรรเสริญพระองค์ใน
พระนางและทางพระนาง ข้าพเจ้าขอปฏิเสธการวอกแวกซึ่งอาจมีมาระหว่างสวดสายประคำนี้

ข้าแต่พระแม่มารีย์พรหมจารีย์ เราขอถวายบทข้าพเจ้าเชื่อนี้เพื่อให้เกียรติความเชื่อซึ่งพระแม่
มีบนโลกนี้ และขอให้เรามีส่วนในความเชื่อเช่นเดียวกันกับพระนาง

ข้าแต่พระสวามีเจ้า เราขอถวายบทข้าแต่พระบิดาแก่พระองค์เพื่อนมัสการพระองค์ในความเป็น
หนึ่งเดียว (Oneness) และเป็นการรับรู้ว่าพระองค์เป็นต้นสายปลายเหตุของทุกสิ่ง

ข้าแต่พระตรีเอกภาพที่ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง เราขอถวายบทวันทามารีย์สามบทนี้แก่พระองค์ เพื่อขอบ
พระคุณสำหรับพระหรรษทานต่าง ๆ​ ที่พระองค์ประทานให้พระแม่มารีย์ และแก่ทุกคนที่พระองค์
ประทานให้โดยการเสนอของพระนาง

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สามบท สิริพึงมีแก่พระบิดา

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 71 )
ถวายแต่ละ​ 10 เม็ดอย่างไร​ (ข้อลึกลับยินดี)​

สิบเม็ดแรก: - ข้าแต่พระเยซู เราขอถวาย 10 เม็ดนี้เป็นเกียรติแก่การรับเอากายของพระองค์
และเราวอนขอพระองค์โดยทางข้อลึกลับนี้ และโดยการเสนอของพระแม่ของพระองค์
ด้วยความสุภาพถ่อมตน

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอให้พระหรรษทานแห่งข้อลึกลับของการรับเอากายนี้ลงมาสถิตย์ในวิญญาณข้าพเจ้า
และทำให้ข้าพเจ้าสุภาพจริง ๆ

สิบเม็ดที่สอง: - ข้าแต่พระเยซูเจ้า เราขอถวายสิบเม็ดที่สองนี้เป็นเกียรติแก่การเยี่ยมเยียน
ของพระแม่ เพื่อว่าโดยการเสนอของพระแม่ เราจะมีความรักที่ครบครันต่อเพื่อนบ้าน

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอให้พระหรรษทานแห่งข้อลึกลับแห่งการเยี่ยมเยียนจงเข้ามาอยู่ในวิญญาณข้าพเจ้า
ทำให้เต็มไปด้วยความรักเมตตาเทอญ

สิบเม็ดที่สาม: - ข้าแต่พระกุมารเยซู ข้าพเจ้าขอถวายสิบเม็ดนี้เป็นเกียรติแก่การบังเกิดของ
พระองค์ และโดยข้อลึกลับนี้ เราวอนขอโดยการเสนอของพระแม่ ให้มีใจหลุดพ้นจากสิ่งของ ๆ​
โลกทั้งหมด ให้รักความยากจน และคนจนด้วยเทอญ

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งข้อลึกลับเรื่องการบังเกิดนี้จงลงมาอยู่ในวิญญาณของเรา โปรดให้เรา
มีจิตใจชอบความยากจนด้วยเทอญ

สิบเม็ดที่สี่: - ข้าแต่พระเยซู​ เราขอถวายสิบเม็ดที่สี่นี้ เป็นเกียรติแก่การถวายพระองค์ใน
พระวิหาร ในอ้อมแขนพระแม่ เราวอนขอพระองค์​โดยทางข้อลึกลับและการเสนอของพระแม่
ขอโปรดให้เรา มีพระพรแห่งความปรีชา ฉลาด และความบริสุทธิ์ทั้งกายและใจด้วยเทอญ

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งการชำระตนนี้ลงมาในจิตใจข้าพเจ้า​ โปรดให้เป็นคนฉลาด
และบริสุทธิ์จริง ๆ ด้วยเทอญ

สิบเม็ดที่ห้า: - ข้าแต่พระเยซู ขอถวายสิบเม็ดนี้เป็นเกียรติแก่การพบพระองค์ในพระวิหาร
ในท่ามกลางผู้คงแก่เรียน​ โดยพระมารดาหลังจากติดตามหาพระองค์ถึงสามวัน เราวอนขอพระองค์
โดยอาศัยข้อลึกลับนี้ และโดยการเสนอของพระแม่โปรดให้เรากลับใจ​ มีชีวิตใหม่ และโปรดให้คน
บาปทั้งหลาย รวมทั้งบรรดาเฮเรติก สกิสมาติก และผู้นับถือพระเท็จเทียมทั้งหลายจงกลับใจด้วยเทอญ

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอให้พระหรรษทานแห่งการพบพระกุมารเจ้าในพระวิหาร​ จงลงมาในจิตใจข้าพเจ้า และทำให้
ข้าพเจ้ากลับใจอย่างจริงจังด้วยเทอญ

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 72 )
ข้อลึกลับแห่งความทุกข์​ทรมาน

สิบเม็ดที่ 6: - ข้าแต่พระเยซูเจ้าที่รัก เราขอถวายสิบเม็ดที่หกนี้ เป็นเกียรติแก่การเข้าตรีทูต
มหาโหดของพระองค์ในสวนมะกอก​ เราวอนขอพระองค์โดยทางข้อลับลึกนี้ และการเสนอของ
พระแม่ให้เราเป็นทุกข์อย่างสุดซึ้งถึงบาปของเรา และขอให้มีความนบนอบอย่างครบครันต่อ
น้ำพระทัยของพระองค์

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งการเข้าตรีทูตของพระองค์จงลงมาสถิตในวิญญาณข้าพเจ้า ทำให้
ข้าพเจ้าเป็นทุกข์เสียใจอย่างสมบูรณ์และนบนอบอย่างครบครันต่อน้ำพระทัยของพระองค์ด้วย

สิบเม็ดที่ 7: - ข้าแต่พระเยซูเจ้าที่รัก ข้าพเจ้าขอถวาย 10 เม็ดที่เจ็ดนี้ เป็นเกียรติแก่การเฆี่ยนตี
อันหลั่งโลหิตของพระองค์นี้ เพื่อวิงวอนขอพระองค์โดยทางข้อลึกลับและการเสนอของพระแม่ ได้
โปรดประทานแห่งการทรมานกายทรกรรมใจอย่างสมบูรณ์ด้วย

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานของพระองค์ผู้ถูกเฆี่ยนตี จงลงมาอยู่ในจิตใจข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้าพลีกรรม
ตัวเองอย่างครบครัน

สิบเม็ดที่ 8 : -​ ข้าแต่พระเยซูเจ้า เราขอถวายสิบเม็ดนี้เป็นเกียรติแก่การสวมมงกุฎหนามอันอำมหิต
ที่เขาสวมพระองค์ เราวอนขอพระองค์โดยอาศัยการระลึกถึงข้อลึกลับนี้ และการเสนอของพระแม่มารีย์
ให้รู้จักประมาทโลกและอย่าติดใจในทรัพย์สมบัติของโลกด้วย

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งข้อลึกลับเรื่องการสวมมงกุฎหนามจงลงมาในวิญญาณข้าพเจ้า และทำให้
ข้าพเจ้ารู้จักประมาทโลกด้วย

สิบเม็ดที่ 9 : -​ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าขอถวายสิบเม็ดที่เก้านี้เป็นเกียรติแก่การแบกกางเขนของ
พระองค์ และเราวอนขอพระองค์โดยทางข้อลึกลับและการเสนอของพระแม่ ขอโปรดให้เรามีความเพียร
อดทนในการแบกกางเขนของตน ตามเยี่ยงอย่างพระองค์ในชีวิตประจำวันของเรา

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งข้อลึกลับเรื่องการแบกกางเขนของพระองค์ ลงมาช่วยเราให้มีความพากเพียร
อดทนโดยแท้จริงเทอญ

สิบเม็ดที่ 10 : -​ ข้าแต่พระเยซูเจ้าที่รัก ขอถวายสิบเม็ดที่สิบนี้เป็นเกียรติแก่การถูกตรึงกางเขนของ
พระองค์บนภูเขากัลวารี และโดยข้อลึกลับและการเสนอของพระมารดา ขอให้เราเกลียดกลัวบาป​
ให้มีความรักกางเขน และรับพระพรให้ตายดีสำหรับตัวเอง และทุกคนที่กำลังเข้าตรีทูตอยู่บัดนี้

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งข้อลึกลับเรื่องความมรณาและการทรมานของพระมหาไถ่ของเราจงไหลลงมา
ยังเรา ทำให้เราเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์โดยแท้จริงด้วย

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 73 )
ข้อลึกลับภาครุ่งเรือง

สิบเม็ดที่ 11 : -​ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ขอถวายสิบเม็ดนี้เป็นเกียรติแก่ชัยชนะแห่งการกลับเป็น
ขึ้นมาของพระองค์ เพื่อว่าโดยการเสนอของพระแม่ เราจะมีความเชื่ออย่างสดชื่นด้วยเทอญ

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

พระหรรษทานแห่งการกลับคืนพระชนม์ของพระองค์ จงลงมาอยู่ในเราทำให้เราเป็นคน
ซื่อสัตย์ และจงรักภักดีโดยแท้จริง

สิบเม็ดที่ 12 : -​ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ขอถวายสิบเม็ดที่ 12 นี้เป็นเกียรติแก่การเสด็จขึ้นสวรรค์
ของพระองค์ และเราวอนขอพระองค์โดยทางข้อลึกลับนี้และโดยการเสนอพระแม่เจ้า
โปรดให้เรามี ความไว้ใจที่มั่นคง และฝันหาสวรรค์อย่างร้อนรนด้วย

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งการเสด็จสู่สวรรคตของพระองค์ จงพรั่งพรูลงมาในวิญญาณข้าพเจ้า
และทำให้ข้าพเจ้าพร้อมที่จะตามพระองค์ไปสวรรค์ด้วยเทอญ

สิบเม็ดที่ 13 : -​ ข้าแต่พระจิตเจ้า ข้าพเจ้าขอถวายสิบเม็ดนี้เป็นเกียรติแก่การเสด็จลงมาของ
พระองค์ และวอนขอพระองค์โดยทางข้อลึกลับนี้ และการเสนอของพระนางมารีย์ผู้เป็นพระชายา
ของพระองค์ ขอโปรดประทานพระปรีชาญาณของพระองค์แก่เรา ให้เรารู้จริง รักจริง​ และปฏิบัติ
ตามพระสัจธรรมของพระองค์อย่างจริงจัง​ และขอให้คนอื่นมีส่วนร่วมในกิจการเหล่านี้ด้วย

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งพระจิตเจ้า จงลงมาในจิตใจเรา ทำให้เราปรีชาฉลาดจริงในสาย
พระเนตรของพระผู้ทรงฤทธิ์

สิบเม็ดที่ 14 : -​ ข้าแต่พระเยซูเจ้า เราขอถวายสิบเม็ดนี้เป็นเกียรติแก่การปฏิสนธิหามลทินมิได้
และการเสด็จสู่สวรรค์ของพระมารดาทั้งกายและวิญญาณ ขอให้มีความเลื่อมใสแท้จริงต่อพระนาง
เพื่อพระนางจะได้ช่วยเราให้มีชีวิตและสิ้นใจอย่างศักดิ์สิทธิ์ด้วยเทอญ

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ขอพระหรรษทานแห่งการปฏิสนธินิรมล และการเสด็จสู่สวรรค์ของพระแม่มารีย์ จงลงมา
ในวิญญาณเรา ทำให้เราเลื่อมใสศรัทธาต่อพระนางอย่างแท้จริง

สิบเม็ดที่ 15 : -​ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าทั้งหลายขอถวาย​ 10 เม็ดสุดท้ายนี้ เพื่อเป็นเกียรติ
แก่การได้รับพระมงกุฎอันรุ่งเรืองของพระแม่มารีย์ในสวรรค์ และขอวอนพระองค์โดยทางข้อลึกลับนี้​
และการเสนอวิงวอนของพระแม่เจ้า โปรดให้เรามีความพากเพียรอดทน และมีฤทธิ์กุศลเพิ่มพูนขึ้น
จนถึงวาระสุดท้ายปลายชีวิต และสมที่จะได้รับมงกุฎนิรันดรที่ได้เตรียมไว้ให้เราด้วย - เราวอนขอ
พระพรอันเดียวกันนี้แก่คนชอบธรรมทั้งหลายและแก่ผู้มีบุญคุณต่อเราทุกคนด้วย

ข้าแต่พระบิดาหนึ่งบท วันทามารีย์สิบบท สิริพึงมี

ข้าแต่พระเยซูเจ้าที่รักยิ่ง เราวอนขอพระองค์โดยทางข้อลึกลับ​15 ประการเหล่านี้ อันเป็น
การแสดงถึงชีวิต การทรมานและความตายของพระองค์ และโดยสิริมงคล และกุศลของพระแม่มารีย์​
ได้โปรดให้คนบาปกลับใจ ช่วยคนที่กำลังจะสิ้นใจ ปลดปล่อยวิญญาณให้พ้นจากไฟชำระ​ และ
โปรดประทานพระหรรษทานต่าง ๆ​ ที่จำเป็นให้เราดำรงชีวิตอย่างดีและตายดี และโปรดให้เรา
เห็นแสงรัศมีแห่งสิริมงคลของพระองค์ในภพหน้า เพื่อเราจะมองพระพักตร์พระองค์หน้าต่อหน้า
และรักพระองค์ตลอดนิรันดรด้วย สาธุ! - อาแมน

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( 74 )
วิธี​ที่​สอง​ วิธี​สั้นกว่า

ระลึกถึงชีวิต ความตาย และความรุ่งเรืองของพระเยซูเจ้า และพระแม่มารีย์ในการ
สวดสายประคำ และวิธีที่จะหันเข็มแห่งจินตนาการของเรา และลดความวอกแวกให้น้อยลง

เพื่อความมุ่งหมายนี้ เราต้องเติมสองสามคำในปลายบทวันทามารีย์
(แล้วแต่ว่าอยู่ในสิบเม็ดไหน) ดังนี้จะช่วยให้เราจดจ่อในข้อลึกลับนั้นดีขึ้น คำนี้หรือสองคำ
ควรเติมหลังคำว่า “เยซู”​ และหลัง “ทรงบุญนักหนา”

สิบเม็ดแรก เติมคำว่า พระเยซู​ผู้รับเอากาย

สิบเม็ดที่สอง เติมคำว่า พระเยซูผู้ทำให้ศักดิ์สิทธิ์

สิบเม็ดที่สาม เติมคำว่า พระเยซูผู้เกิดเป็นคนจน

สิบเม็ดที่สี่ เติมคำว่า พระเยซูผู้บูชาตน

สิบเม็ดที่ห้า เติมคำว่า พระเยซูยอดนักบุญ

สิบเม็ดที่หก เติมคำว่า พระเยซู​ผู้​เข้าตรีทูต

สิบเม็ดที่เจ็ด เติมคำว่า พระเยซูผู้ถูกเฆี่ยน

สิบเม็ดที่แปด เติมคำว่า พระเยซู ผู้ถูกสวมมงกุฎหนาม

สิบเม็ดที่เก้า เติมคำว่า พระเยซูผู้แบกกางเขน

สิบเม็ดที่สิบ เติมคำว่า พระเยซูผู้ถูกตรึงกางเขน

สิบเม็ดที่สิบเอ็ด เติมคำว่า พระเยชูผู้กลับคืนชีพ

สิบเม็ดที่สิบสอง เติมคำว่า พระเยซูผู้เสด็จสู่สวรรค์

สิบเม็ดที่สิบสาม เติมคำว่า พระเยซูผู้เต็มด้วยพระจิตเจ้า

สิบเม็ดที่สิบสี่ เติมคำว่า พระเยซูผู้ทำให้พระแม่คืนชีพ

สิบเม็ดที่สิบห้า เติมคำว่า -พระเยซูผู้สวมมงกุฎให้พระแม่

ในปลาย 50 เม็ดแรก เราพูดว่า
“ขอพระหรรษทานแห่งข้อลึกลับยินดีลงมาอยู่ในวิญญาณเรา​ และทำให้พวกเราศักดิ์สิทธิ์ไป”​

ในปลาย 50 เม็ดที่ 2
“ขอพระหรรษทานแห่งข้อลึกลับโศกเศร้า จงลงมาในวิญญาณเรา ทำให้พวกเรามี
ความพากเพียรอดทนด้วย”

ในปลาย 50 เม็ดที่ 3
“ขอพระหรรษทานแห่งข้อลึกลับกลับรุ่งเรือง ลงมาในวิญญาณเรา ทำให้พวกเราได้รับ
ความสุขตลอดนิรันดร - อาแมน”​

กฏสำคัญคณะภราดรภาพแห่งสายประคำ

สมาชิกต้อง :
1. )มีชื่อของตนเขียนไว้ในหนังสือของคณะภราดรภาพ และถ้าเป็นไปได้ ก็ไปสารภาพ
บาปรับศีลมหาสนิท และสวดสายประคำในวันที่ถูกรับเข้าเป็นสมาชิก (enrolled)
2.) มีสายประคำที่เสกแล้ว
3. )สวดครบสาย (150 เม็ด) ทุกวัน หรืออย่างน้อยสัปดาห์ละ 1 สาย
4.) ถ้าเป็นไปได้ ให้ไปสารภาพบาปและรับศีล วันอาทิตย์แรกของทุกเดือน
และร่วมในการแห่สายประคำ

อย่าลืมว่ากฎเหล่านี้ไม่บังคับภายใต้โทษบาปเบาเลย

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​

[rosa-lee]

ความลับของสายประคำ​
โดย​ : นักบุญ​ หลุยส์​ เดอ​ มงฟอร์ต​
ตอนที่​ ( (75 )
อำนาจ​ คุณ​ค่า​ และความศักดิ์สิทธิ์​ ของสายประคำ ​
จากการไขแสดงของแม่พระแก่บุญราศี​ อาลัง​ เดอ​ ลา​ ร้อช​

โดยสายประคำ คนบาปใจแข็งทั้งชายและหญิงจะกลับใจมาดำเนินชีวิตใหม่ แม้เด็ก ๆ ก็ยัง
ทำกิจใช้โทษบาปอย่างเหลือเชื่อ​ ความศรัทธาต่อพระบุตรของแม่และต่อแม่เอง แผ่ไปทั่วโลกทำ
ให้ดูประหนึ่งว่ามีเทวดาอาศัยอยู่บนโลกนี้​ กระนั้น ความเชื่อก็เข้มแข็งขึ้น​ คาทอลิกใจมั่นคงพอที่
จะเป็นพยานถึงความเชื่อของตนด้วยชีวิต โดยอาศัยการเทศน์ของดอมินิก​ลูกของแม่ และอำนาจ
ของสายประคำ ช​าวเฮเรติกก็กลับใจเข้ามาเป็นบุตรที่ดีของพระศาสนา ความศักดิ์สิทธิ์จะกระจาย
อยู่ทั่วไป นักบวชจะเป็นตัวอย่างดีแก่ฆราวาส​ เจ้านายจะปกครองประชาชนด้วยความยุติธรรม
สันติสุขและความมีศีลธรรมจะซึมเข้าไปในครอบครัวและสังคม

ยังมีเรื่องน่าจับใจอีกเรื่องหนึ่ง : คือ มีกรรมกรหลายคนไม่จับเครื่องมือทำงานจบกว่าจะสวดบท
เพลงวันทา (Psalter) ของแม่เสร็จ และจะไม่ไปนอนจนกว่าจะได้คุกเข่าสวดขอพรแม่ก่อน
และถ้าหากลืมไป ถ้าเขาจำได้ก็จะลุกขึ้นมาสวดทันที

การสวดสายประคำ กลายเป็นกิจศรัทธาที่แพร่หลาย จนคนที่เลื่อมใสต่อการสวดนี้บ่อย ๆ ถูกถือว่า
เป็นสมาชิกของคณะภราดรภาพ และถ้าคนหนึ่งมีชีวิตอยู่ในบาปอย่างเปิดเผยเขาก็มักพูดกันว่า :

“คนนี้ไม่เป็นพี่น้องของนักบุญดอมินิกแน่นอน”

แม่ไม่อยากเว้นการอัศจรรย์ที่แม่ทำในประเทศต่าง ๆ อาศัยสายประคำนี้ เช่น ระงับโรคระบาด
ทำให้สงครามสงบลง ทำให้คดีอาญาลดลง และช่วยให้คนมีน้ำใจกล้าหาญต่อสู้กับการประจญ

เมื่อพวกลูกสวดสายประคำ​ มวลเทวดายินดี พระตรีเอกภาพโสมนัส​ พระบุตรชื่นใจ และแม่
ก็มีความสุขใจอย่างที่พวกลูกคาดไม่ถึง เป็นรองถัดจากบูชามิสซา ไม่มีอะไรในพระศาสนาอีกแล้ว
ที่แม่รักเท่ากับสายประคำ

(บุญราศีอาลัง)
โดยการถูกปลุกเร้าอย่างแข็งขันจากนักบุญดอมินิก บราเดอร์และซิสเตอร์ทุกคนของคณะ
ของท่านได้ให้เกียรติแก่พระบุตรและแม่ไม่หยุดหย่อน ด้วยวิธีการสวดสายประคำที่ดีที่สุด

ทุก ๆ วัน อย่างน้อยแต่ละคนก็จะสวดครบหนึ่งสาย (150 เม็ด) และถ้าใครขาดสวด เขาก็
จะรู้สึกว่าเขาผ่านวันนั้นไปโดยไร้ประโยชน์ทีเดียว

พวกบราเดอร์ของนักบุญดอมินิก​รักความศรัทธานี้มาก จนมันทำให้พวกเขาทำงานทุกอย่างดีขึ้น
และรีบไปวัดเพื่อขับเพลงทำวัตร​ หากใครทำหน้าที่บกพร่อง คนอื่นก็มักเตือนว่า :

“โอ บราเดอร์ ผมคิดว่าบราเดอร์​คงขาดสวดลูกประคำกระมัง​ หรือไม่ก็สวดอย่างไม่ตั้งใจกระมัง!”

โปรดติดตาม​ตอนต่อไป​