วันระลึกถึงนักบุญ 365-6วัน ประวัตินักบุญ และวันฉลองสำคัญของคริสตศาสนา
-
teyteybboy
![](./images/ranks/star.gif)
- โพสต์: 413
- ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. ธ.ค. 22, 2011 8:16 pm
เสาร์ ธ.ค. 19, 2015 12:09 am
บทที่ 1 เด็กอวดดี
อานน์ เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ.1911 ที่ เมืองอันซี เลอ วีเออ จังหวัดโอต-ซาวัว แคว้นโรนาลป์ ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส โดยเป็นลูกคนโตจากลูกสี่คนของครอบครัวอันมั่งคั่ง บิดาคือเคานต์ฌัก เดอ กีเย นายทหารยศร้อยตรีในกองพันทหารที่ 13 แชซแซร์ อัลปองซ์แห่งชอมเบรี หรือหน่วยทหารที่ถูกฝึกมาเพื่อสู้รบในภูมิประเทศที่เป็นหุบเขาและในสงครามกลางเมือง ส่วนมารดาท่านนั้นคืออ็องตัวเน็ต เดอ ชาแค็ต ซึ่งทำให้แอนน์สืบเชื้อสายมาจากกษัตริย์หลุยส์ที่ 9 แห่ง ฝรั่งเศส จากฝั่งมารดาของท่านนั่นเอง
ในวัยเยาว์
ท่านเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นเด็กนิสัยเสีย เอาแต่ใจ ขี้อิจฉาน้องๆทั้งสามคน และยังอวดดี แต่ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไปเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ.1915 จากการเคาะของนายกเทศมนตรีประจำเมืองที่นำข่าวสำคัญมาให้แก่คุณนายเดอ กีเย สามีของเธอสิ้นใจแล้วในสงครามโลกครั้งที่ 1 นี่คือข่าวนั้น ไม่ต้องบอกว่าหัวอกภรรยาอย่างนางเดอ กีเย จะเป็นเช่นไร หล่อนเสียใจอย่างหนัก และได้กล่าวประโยคหนึ่งที่จะเปลี่ยนอานน์ในวัย 4 ปี ไปตลอดกาล
“อานน์ ถ้าลูกต้องการปลอบใจแม่ ลูกจะต้องเป็นเด็กดี”
อานน์ถ่ายพร้อมบิดา
-
teyteybboy
![](./images/ranks/star.gif)
- โพสต์: 413
- ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. ธ.ค. 22, 2011 8:16 pm
ศุกร์ ธ.ค. 25, 2015 9:00 pm
บทที่ 2 การเปลี่ยนแปลง
ฟังดังนั้นด้วยวัย 4 ปี ท่านก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะเปลี่ยนวิถีชีวิตใหม่ไปสู่ชีวิตอันนบนอบและเมตตา เชื่อฟังมารดาและปลอบใจเธอต่อการสูญเสียครั้งนี้ ซึ่งก็นับเป็นเรื่องยากแต่ท่านก็มุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลงตัวอาศัยคำภาวนาและการพลีกรรม เพื่อสิ่งเดียวคือปลอบใจมารดา ท่านพยายามอย่างยิ่งที่จะสะกดกั้นอารมณ์โกธร แม้นหน้าจะแดงไปด้วยความโกธร ท่านก็พยายามสะกดกั้นด้วยการกำปั้นน้อยๆเขย่าไปมา ทีละน้อยท่านก็เริ่มหักห้ามอารมณ์ของท่านได้และในตอนนี้ท่านมีความสุขกับทุกๆอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
“คุณแม่ค่ะ ลองคิดดูนะค่ะ ว่าตอนนี้คุณพ่อสามารถมองเห็นเราได้ คุณพ่อรักเราและวันหนึ่งเราจะร่วมเป็นหนึ่งเดียวกันกับคุณพ่อ ดังนั้นอย่าเศร้าเลยค่ะ” คำพูดง่ายๆที่ท่านกล่าวปลอบโยนมารดาผู้โศกา
หลังจากนั้นสองสัปดาห์หลังเหตุวิปโยค“เครื่องหมายความสนิทสัมพันธ์พิเศษ” ก็ปรากฏขึ้นเมื่อท่านไปร่วมมิสซาพร้อมคุณย่าและคุณป้าฌานของท่านที่วัด จนเมื่อเลิกมิสซาแล้วคุณป้าของท่านก็ได้อยู่สวดต่อนิดหน่อย ขณะนั้นความจำบางอย่างเกี่ยวกับท่านก็ผุดขึ้นมาในหัว ดังนั้นคุณป้าของท่านจึงถามท่านว่า “บางทีเราอาจอยู่ที่นานไป หนูต้องการคำภาวนาของป้าไหม” ทันทีท่านก็ตอบว่า
“โอ้ ไม่ค่ะ ป้าฌาน หนูกำลังคุยกับพระเยซูน้อยในตู้ศีลอยู่ค่ะ” ซึ่งในเวลานั้นท่านมีอายุเพียง 4 ปี กับอีกสามเดือน แต่เวลานี้พระเยซูเจ้าได้ทรงสำแดงพระองค์ ผ่านพระหรรษทานพิเศษ บัดนี้ภายในของท่านปรารถนาจะพิสูจน์ความรักที่ท่านมีแด่พระองค์ และถวายพลีกรรมแด่พระองค์ยิ่งๆขึ้น
ภาพอานน์และน้องๆ
-
teyteybboy
![](./images/ranks/star.gif)
- โพสต์: 413
- ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. ธ.ค. 22, 2011 8:16 pm
ศุกร์ ธ.ค. 25, 2015 9:14 pm
บทที่ 3 ข้าแต่พระเยซูเจ้าของหนู หนูรักพระองค์
เวลาเดียวกันนี้ท่านก็ยังปรารถนาจะรับพระคริสตเจ้ามาประทับในตัวของท่านเหลือเกิน แม้วัย 4 ปี ท่านก็เข้าใจถึงรหัสธรรมล้ำลึกของศีลมหาสนิท ที่ปังเปลี่ยนเป็นพระกาย เหล้าองุ่นเปลี่ยนเป็นพระโลหิตในมิสซา ครั้งหนึ่งท่านได้อธิบายเรื่องนี้กับคุณปู่ของท่าน ขณะเดินไปตามถนนทั้งสองได้ผ่านร้านขายข้าวสาลี ที่นั่นท่านสังเกตเห็นเมล็ดข้าวมากมายกระจัดกระจายอยู่บนพื้น คุณปู่ของจึงถามขึ้นว่า “แอนน์ หลานรู้ไหมว่าอะไรบ้างทำจากข้าวสาลี” ไม่รีรอท่านก็ตอบว่า “บอกหนูหน่อยค่ะ คุณปู่”ดังนั้นคุณปู่ของท่านจึงเริ่มเล่า “ชาวนาเก็บเกี่ยวข้าวสาลีและสีมันและทำมันมาเป็นแป้งสำหรับพวกเรา พวกเราใช้แป้งนี้แหละทำขนมปังและยังใช้ทำแผ่นปังที่คุณพ่อส่งให้พวกเราในมิสซาอีกนะ หลานรู้ไหมว่าแผ่นปังกลายเป็นอะไร” ท่านก็ตอบ ด้วยความสุขเช่นปกติเมื่อกล่าวถึงสิ่งนี้ว่า
“พระเยซูน้อยๆทรงเสด็จมาและซ่อนพระองค์ในปังสีขาว ซึ่งกลายเป็นพระเยซูเจ้าค่ะ”
หลังจากนั้นสองปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1917 ในวัย 6 ปี ท่านก็ได้รับศีลมหาสนิทครั้งแรกดั่งใจปรารถนา ในวันนั้นท่านบันทึกว่า
“ข้าแต่พระเยซูเจ้าของหนู หนูรักพระองค์ และชอบพระองค์ หนูเปลี่ยนแปลงเพื่อเชื่อฟังพระองค์เสมอ” และถึงมารดาท่านเขียนว่า
“หนูจะพยายามเชื่อฟังคำสั่งเสมอเพื่อให้เป็นที่พอพระทัยของพระเยซูเจ้าและพระมารดาสวรรค์ของเรา มันดูเหมือนว่าพระเยซูเจ้าทรงได้วางความปรารถนาของพระองค์ไว้บนดวงใจของหนู หนูพูดกับพระองค์ว่าหนูอยากจะเชื่อฟังพระองค์ให้มากๆ และดูเหมือนว่าพระองค์ตรัสกับหนูว่า ‘ดีแล้ว จงเชื่อฟังเถิด’”
-
teyteybboy
![](./images/ranks/star.gif)
- โพสต์: 413
- ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. ธ.ค. 22, 2011 8:16 pm
ศุกร์ ธ.ค. 25, 2015 9:20 pm
บทที่ 4 ความลับของเด็กสาว
เด็กสาวผู้น่ารัก ในสายตาของคนที่ได้เห็นท่านในเวลานี้ ท่านเป็นคนเรียบง่ายและน่ารักที่สุด รู้จักเก็บ รู้จักพอประมาณ ทั้งในการทำการบ้านและการละเล่น ไม่เพียงเท่านั้นพยานหลายคนยังยืนยันว่า ท่านเป็นคนถ่อมตัว สุภาพ ว่านอนสอนง่าย รักการพลีกรรม และมีกิจการเมตตาอันน่าอัศจรรย์เป็นนิสัย ไม่เพียงเท่านั้นคำพูดของท่านยังเร่งเร้าหัวใจ ความคิดของท่านก็ฉายรังสีออกถึงความศักดิ์สิทธิ์ ความบริสุทธิ์ก็เปล่งปลั่ง และน้ำใจท่านก็ช่างไร้ขีดจำกัดยิ่งนัก ช่างเหมาะกับความฝันของการจริงๆ นั่นก็คือการถวายตนเป็นเจ้าสาวพระองค์ในอารามคาร์เมไลท์ยิ่งนัก
ความลับของอานน์ วันหนึ่งครูสอนคำสอนของท่าน ชื่อมาเซอร์เจอรแม็ง ได้ถามคำถามหนึ่งกับท่านว่า
“อะไรคือความลับของหนู และอะไรคือความสุขที่ยิ่งใหญ่บนโลก ตามความคิดหนูจ๊ะ” ท่านก็ตอบซิสเตอร์ไปว่า
“พระเยซูเจ้าทรงรักหนูมากๆและหนูก็รักพระองค์มากๆเช่นกัน นี่แหละค่ะความลับและความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการรับทรมานมากๆเพื่อพระเจ้าผู้ทรงเมตตาค่ะ” ความรักนี้ต่อพระองค์ผู้ทรงเป็นเจ้าผลักดันท่านปรารถนาให้พระเยซูเจ้าทรงเป็นที่รู้จักและที่รักจากทุกๆคน มีหลายครั้งที่น้ำตาเออล้นดวงตาของท่านเมื่อได้ยินเรื่องราวของชายและหญิงที่โกธรเคืองพระเจ้าด้วยบาปของเขาเอง ท่านซ้ำประโยคนี้
“พวกเราเองต้องรักเยซูเจ้ามากๆ เพื่อผู้ที่ไม่ได้รักพระองค์”
-
teyteybboy
![](./images/ranks/star.gif)
- โพสต์: 413
- ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. ธ.ค. 22, 2011 8:16 pm
ศุกร์ ธ.ค. 25, 2015 9:40 pm
บทที่ 5 บนกัลวาลีโอ
การลืมตนเองโดยสมบูรณ์ ผ่านการแก้บาปและการอยู่เฉพาะพระพักตร์พระเจ้าในศีลมหาสนิทในทุกวันช่วยให้ท่านลืมตนเองเพื่อผู้อื่น “เธอมาถึงจุดที่ลืมเธอจะลืมตนเองโดยสมบูรณ์ ประหนึ่งว่าเธอเองไม่เคยมีตัวตน” ครูคำสอนของท่านกล่าว และก็เป็นเยี่ยงนั้นจริงๆเพราะเมื่อท่านเริ่มป่วยด้วยโรคไขข้อกระดูก จนได้รับความทุกข์ทรมานสิ่งแรกที่ท่านตอบรับมันคือการถวายมัน
“ข้าแต่พระเยซูเจ้า หนูขอถวายแด่พระองค์” , “โอ้ ไม่ หนูไม่ได้ทุกข์ทรมาน หนูเรียนรู้ที่จะรับทรมานค่ะ”
19 ธันวาคม ค.ศ.1921 ท่านก็ล้มป่วยลงด้วยโรคเยื่อหุ่มสมองอักเสบ ใบหน้าของท่านบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ท่านก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่า
“หนูปรารถนาจะถวายความทุกข์ของหนูเช่นพระเยซูเจ้าบนไม้กางเขน” หลังจากนั้นท่านก็ไม่เคยปริปากพูดใดๆถึงความเศร้า ท่านอดทนด้วยกำลังอันน่าเหลือเชื่อ “ลูกกำลังปลอบประโลมพระเยซูเจ้าและแปลงคนบาปนะ” มารดาท่านทำให้ท่านนึกอะไรได้บางอย่าง ท่านจึงพูดกับมารดาท่านว่า
“ดีเลยค่ะ ถ้าเป็นอย่างนั้น หนูก็หวังว่าทุกข์ทรมานมากขึ้นไปอีก” กาลเวลาผ่านไปชั่วโมงต่อชั่วโมง ท่านยกถวายความทุกข์ทรมานของท่านเพื่อพระศาสนจักรและเพื่อผู้คนที่ห่างไกลจากพระองค์
-
teyteybboy
![](./images/ranks/star.gif)
- โพสต์: 413
- ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. ธ.ค. 22, 2011 8:16 pm
ศุกร์ ธ.ค. 25, 2015 9:45 pm
บทที่ 6 สู่ฟากฟ้าและพระแท่น
เตียงที่อานน์สิ้นใจ
ตลอดเวลาบนเตียงแห่งกางเขนนี้ท่านย้ำเสมอว่า
“ข้าแต่พระเจ้า หนูปรารถนาสิ่งที่พระองค์ทรงปรารถนา” ท่านไม่ปรารถนาจะสวดเพื่อตัวเอง แต่ปรารถนาสวดให้ผู้อื่นหายจากโรค ท่านเตรียมตัวของท่านเองให้พร้อมเสมอที่จะพบกับความรักแต่เพียงหนึ่งเดียวของท่าน องค์พระเยซูคริสตเจ้า ตั้งแต่ ค.ศ.1921 ถึง ค.ศ.1922 และที่สุดเวลานั้นก็มาถึงในเวลาห้านาฬิกายี่สิบห้านาที เช้าวันเสาร์ที่ 14 มกราคม ค.ศ.1922 ความรักหนึ่งเดี่ยวของท่านก็ได้รับท่านไปหาพระองค์ ด้วยอายุรวมในเวลานั้นคือ 10 ปี
“มาเซอร์ค่ะ หนูจะได้ไปพร้อมทูตสวรรค์ไหมค่ะ” ท่านถามซิสเตอร์ “ใช่จ๊ะ น้องสาวตัวน้อยของมาเซอร์” ซิสเตอร์ตอบ “ขอบคุณค่ะ มาเซอร์ ขอบคุณค่ะ” ท่านกล่าวอันนับเป็นคำสนทนาครั้งสุดท้ายของท่านกับซิสเตอร์ ภายหลังจากการสิ้นใจในปีเดียวกันชีวประวัติของท่านก็ถูกตีพิมพ์ลงในวรสายสายประคำ ซึ่งถูกแปลไปหลากหลายภาษา จนทำให้ไม่นานจดหมายมากมายจากทั้งในประเทศฝรั่งเศสและทั่วโลกก็ได้หลั่งไหลเข้ามายังสังฆมณฑล ที่ต่างมีความเชื่ออย่างแน่วแน่ที่จะเรียกนามท่านว่า “นักบุญน้อย”
ดังนั้นในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ.1932 พระสังฆราชประจำสังฆมณฑลอันซี ก็ได้เปิดกระบวนการขอแต่งตั้งเด็กหญิงผู้นี้เป็นบุญราศี แต่ก็ต้องมีเหตุให้ล่าช้าเพราะนับเป็นการขอแต่งตั้งเด็กสาวเป็นนักบุญแบบธรรมสักขีครั้งแรก ไม่ใช่แบบมรณสักขี แต่อย่างไรก็ตามในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ.1990 หลังจากมีผลเชิงบวกจากทางโรม สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอล ที่ 2 ก็ทรงรับรองคุณธรรมขั้นคารวียะของแอนน์ ซึ่งนับเป็นก้าวต่อไปสู่การเป็นนักบุญ
ที่พักสุดท้ายของอานน์
-
teyteybboy
![](./images/ranks/star.gif)
- โพสต์: 413
- ลงทะเบียนเมื่อ: พฤหัสฯ. ธ.ค. 22, 2011 8:16 pm
ศุกร์ ธ.ค. 25, 2015 9:53 pm
ข้าแต่คาระวียะอานน์ แม้ชีวิตบนโลกใบเล็กๆนี้ของท่านช่างแสนสั้นนัก แต่ท่านก็ได้สอนพวกเราหลายๆอย่างผ่านชีวิตอันเรียบง่ายนี้ โปรดเถิด โปรดสอนพวกเราและพี่น้องทุกคนบนโลกใบนี้ให้เข้าใจและซาบซึ้งความลับที่ท่านได้ค้นพบนั่นคือ พระเยซูเจ้าทรงรักเรามากๆ และให้ได้พบความสุขอย่างที่ท่านพบ ซึ่งคือการถ่อมตัวน้อมรับกางเขนที่พระเจ้าทรงมอบให้เราในทุกๆวันของชีวิต ท้ายสุดนี้ขอโปรดวิงวอนพระเจ้าเพื่อพวกเราทั้งหลาย ให้มีชีวิตที่ศักดิ์สิทธิ์เป็นนักบุญเช่นท่านด้วยเถิด
อาแมน
-
rosa-lee
![](./images/ranks/star.gif)
- โพสต์: 6094
- ลงทะเบียนเมื่อ: ศุกร์ ม.ค. 29, 2010 2:37 pm