ความลับของสายประคำ 
โดย : นักบุญ หลุยส์ เดอ มงฟอร์ต 
ตอน ที่ ( 41 )
กุหลาบดอกที่ 27 (ผลประโยชน์) <B> ชีวิตนี้ไม่เป็นอะไรนอกจากสงครามและการผจญต่อเนื่องกัน เราไม่ได้สู้รบปรบมือกับศัตรูที่เป็น
เลือดเนื้อ แต่กับอำนาจนรก เราจะมีอาวุธอะไรที่มีอานุภาพมากไปกว่าที่ทำที่ท่านแม่ทัพของเรา
ทำลายบาปและนิมิตฟ้าใหม่แผ่นดินใหม่อีกเล่า? - จะมีอาวุธอะไรวิเศษกว่าการรำพึงถึงชีวิตและ
การทรมานของพระอาจารย์เจ้าอยู่หรือ?
นักบุญเปโตรบอกเราว่า เราต้องติดอาวุธตัวเองให้พร้อมสรรพที่จะประจัญบานต่อต้านมารร้าย
ที่พระองค์ได้ชนะมันแล้ว แต่มันก็หนีมารบกวนเราทุกเมื่อเชื่อวัน (1 เปตร 4:1)
“นับแต่เจ้าปีศาจถูกขยี้โดยความถ่อมตนและมหาทรมานของ
พระเยซูคริสต์แล้ว มันก็แทบไม่สามารถโจมตีวิญญาณได้แม้แต่วิญญาณเดียว หากวิญญาณนั้นมีอาวุธ
เป็นการรำพึงถึงข้อลึกลับแห่งชีวิตของพระสวามีเจ้า และถ้าหากมันยังหน้าด้านโจมตีวิญญาณเช่นนั้น
มันก็จะต้องพ่ายแพ้อย่างขายหน้า” (คาร์ดินัล Hugues)
“ท่านจงสวมเสื้อเกราะของพระเป็นเจ้า” (เอฟ 6:11) และจงถืออาวุธของพระเป็นเจ้า - นั่นคือลูกประคำ
แล้วท่านจะสามารถขยี้หัวใจปีศาจให้บี้แบนได้ และท่านจะสามารถยืนผงาดฟาดฟันการประจญของมันได้
โดยไม่พรั่นพรึง ด้วยเหตุนี้เอง แม้แต่เม็ดสายประคำเองก็เป็นที่เสียวสยองสำหรับปีศาจอยู่แล้ว ดังที่
นักบุญหลายคนได้ใช้สายประคำนี้ผูกตรึงปีศาจหรือไม่ก็ขับไล่ปีศาจออกจากร่างกายของผู้ที่ถูกสิง
บุญราศีอาลังเล่าว่า ท่านรู้จักชายคนหนึ่งซึ่งพยายามใช้ความศรัทธาทุกชนิดเพื่อจะพ้นจากจิตปีศาจ
ที่สิงตนอยู่ แต่ไม่ได้ผล ที่สุดเขาก็คิดถึงการแขวนลูกประคำที่คอ ซึ่งทำให้เขาสงบลงมากพอสมควร เขารู้สึก
ว่าถ้าหากเขาปลดสายประคำออกเมื่อใด ปีศาจจะทรมานเขาอย่างโหดร้ายทันที ฉะนั้น เขาจึงลองแขวนทั้ง
กลางวันและกลางคืน ผลก็ปรากฏว่าปีศาจหนีไปไม่กลับมาอีกเลย เพราะมันจะทนกับโซ่มหาคุณนั้นไม่ได้
ท่านบุญราศีเองก็เคยอ้างว่า ท่านเคยไล่ผีออกจากหลายคน โดยใช้สายประคำคล้องคอเขาเท่านั้น
คุณพ่อยาน อามาต์ (Amat) ในคณะดอมินิกกัน ครั้งหนึ่งกำลังเทศน์ในเทศกาลมหาพรตที่อาณาจักร
อาราก็อน ก็มีคนนำหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งถูกผีสิงให้จัดการไล่ ท่านก็สวดและทำพิธีไล่ผีหลายครั้งตามจารีต
แต่ป่วยการ ที่สุดก็ลองเอาสายประคำคล้องดู น่าประหลาดใจนัก ยังมิทันที่จะวางเรียบร้อย หญิงสาวนั้นก็
ตะโกนลั่นและร้องเสียงหลงว่า “เอาออก ๆ เม็ดเหล่านี้ทรมานฉัน” - ที่สุดคุณพ่อ เพราะความสงสารเธอ
ก็เอาสายประคำออก
คืนนั้นเอง ขณะที่คุณพ่อกำลังนอนอยู่บนเตียง ปีศาจฝูงเดียวกันที่เคยสิ่งเด็กหญิงนั้นมา น้ำลายฟูม
ปากด้วยความบ้าคลั่ง พยายามจะจับกุมท่าน แต่ทำอะไรท่านไม่ได้ เพราะท่านถือสายประคำไว้ในมือ
มันพยายามจะเข้ามาแย่งสายประคำ แต่แตะต้องไม่ได้ ท่านก็ใช้สายประคำนั้นตีพวกมันอย่างแรง
และไล่พวกมันหนีไป โดยร้องว่า “สันตะมารีย์ พระแม่แห่งสายประคำศักดิ์สิทธิ์ โปรดช่วยลูกด้วย”
☐ วันต่อมาเมื่อท่านไปวัด ก็พบหญิงสาวคนนั้นยังถูกสิงอยู่ และปีศาจตนหนึ่งในเธอได้หัวเราะเยาะ
และพูดว่า “บราเดอร์เอ๋ย หากเจ้าไม่มีสายประคำละก็ จะเคราะห์ร้ายแน่ ๆ!” คุณพ่อก็รีบเอาสายประคำ
คล้องคอหญิงนั้น แล้วรีบพูดว่า “เดชะพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู และพระแม่มารีย์ และโดยอำนาจ
ของสายประคำศักดิ์สิทธิ์นี้ ฉันสั่งพวกมึง พวกจอมปีศาจทั้งหลาย จงออกจากร่างกายของเด็กหญิงนี้ ณ บัดนี้”
พวกมันจำเป็นต้องนบนอบ แม่หนูก็เป็นอิสระพ้นจากอำนาจของมันตั้งแต่บัดนั้น
เรื่องต่าง ๆ ที่เล่ามานี้ ย่อมเป็นอุทาหรณ์อันดีว่าสายประคำมีอำนาจเหนือปีศาจ การประจญ และ
บาปต่าง ๆ อย่างไร ฉะนั้น ขอให้เราหมั่นสวดสายประคำบ่อย ๆ และถ้าเป็นได้ก็เอาติดตัวไปด้วยเสมอ
โปรดติดตามตอนต่อไป