การใช้กำยาน

[Arttise]

ทำไมเราจึงใช้กำยานในวัด? คำตอบที่ง่ายที่สุดคือ “เพราะพระเจ้าทรงโปรดปราน” จริงๆแล้วเป็นความคิดของพระองค์เอง และเมื่อพระองค์ทรงให้คำแนะนำเรื่องการสร้างพระแท่นแก่โมเสสบนยอดเขาซีนาย พระองค์ทรงใช้เวลามากในการพูดถึงกำยานในพระแท่น ซึ่งจะต้องถวายทุกเช้าและเย็น (อพยพ 30:1-8) เมื่อกษัตริย์โซโลมอนทรงอธิบายแผนการสร้างพระวิหารในเยรูซาเล็ม สิ่งแรกที่พระองค์ทรงกล่าวถึงคือ พระวิหารนั้นจะเป็นสถานที่สำหรับเผากำยานถวายแด่พระเจ้า (2 พงศาวดาร 2:4) การเผากำยานเป็นส่วนหนึ่งที่สวยงามของการนมัสการพระเจ้าตลอดพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม

+ ท่านจะต้องทำพระแท่นเผากำยาน ท่านจะทำพระแท่นนี้ด้วยไม้กระถินเทศ เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสกว้างและยาวด้านละหนึ่งศอก สูงสองศอก มีมุมเป็นเชิงงอนเป็นไม้ชิ้นเดียวกันกับตัวพระแท่น ท่านจะต้องทาบด้านบนกับด้านข้างทั้งสี่ด้านและเชิงงอนด้วยทองคำบริสุทธิ์ และทำขอบทองคำไว้รอบพระแท่น ท่านจะต้องทำห่วงทองคำสองห่วงไว้ใต้ขอบทั้งสองด้านตรงกันข้าม เพื่อสอดไม้คานสำหรับหาม ท่านจะต้องทำคานด้วยไม้กระถินเทศ หุ้มด้วยทองคำ

ท่านจะต้องตั้งพระแท่นนี้ไว้หน้าม่านที่แขวนอยู่หน้าหีบบรรจุแผ่นศิลาจารึก ซึ่งมีพระที่นั่งพระกรุณาปิดอยู่ สถานที่นั้นเป็นสถานที่ที่เราจะพบกับท่าน อาโรนจะเผากำยานหอมทุกเช้าบนพระแท่นนี้ ทุกเช้าเมื่อเขามาจัดแต่งตะเกียง เขาจะเผากำยาน เมื่ออาโรนมาจุดตะเกียงตอนเย็น เขาจะเผากำยานด้วย การเผากำยานถวายเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์นี้จะมีอยู่ตลอดไปทุกยุคทุกสมัย

- อพยพ 30:1-8 พระแท่นเผากำยาน

+ ข้าพเจ้าตั้งใจจะสร้างพระวิหารแด่พระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า มอบถวายเป็นสักการสถานแด่พระองค์ เพื่อเผากำยานเฉพาะพระพักตร์ เพื่อตั้งขนมปังถวายแด่พระองค์เป็นประจำ และเพื่อเผาเครื่องบูชาทุกเช้าเย็นในวันสับบาโต วันต้นเดือน และวันฉลองอื่นๆ ของพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย ดังที่มีกำหนดไว้ตลอดไปสำหรับอิสราเอล

- 2 พงศาวดาร 2:3

ธรรมเนียมการถวายกำยานได้สืบทอดมาจนถึงพันธสัญญาใหม่ ในบทแรกของพระวรสารลูกา เศคาริยาห์ บิดาของนักบุญยอห์น บัปติสต์ ได้รับเลือกให้เผากำยานในพระวิหาร และทูตสวรรค์กาเบรียลได้ปรากฏแก่เขาและพยากรณ์ถึงการประสูติของยอห์นผู้ให้บัพติศมา ณ แท่นบูชาถวายกำยาน (ลูกา 1:8-11) และในวันประสูติของพระเยซูคริสต์ หนึ่งในสามของถวายที่โหราจารย์ถวายแด่พระองค์ คือ กำยาน (มัทธิว 2:11) ชีวิตทั้งหมดของพระเยซูคริสต์เป็นการถวายบูชาที่หอมกรุ่นจนเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าพระบิดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิธีที่พระองค์ทรงสละพระองค์เองเพื่อเราด้วยความรัก เป็นเครื่องบูชาที่มีกลิ่นหอมแด่พระเจ้า (เอเฟซัส 5:2)

+ วันหนึ่ง เศคาริยาห์กำลังปฏิบัติหน้าที่สมณะเฉพาะพระพักตร์ตามเวรในหมวดของตน ตามธรรมเนียมของสมณะ เขาจับสลากได้หน้าที่เข้าไปในพระวิหารของพระเจ้าเพื่อถวายกำยาน ขณะที่มีการถวายกำยาน ประชาชนที่มาชุมนุมกันต่างอธิษฐานภาวนาอยู่ภายนอก

ทันใดนั้น ทูตสวรรค์องค์หนึ่งของพระเจ้าปรากฏองค์ยืนอยู่เบื้องขวาของพระแท่นถวายกำยาน

- ลูกา 1:8-11 ทูตสวรรค์แจ้งข่าวการเกิดของยอห์นผู้ทำพิธีล้าง

+ เขาเข้าไปในบ้าน พบพระกุมารกับพระนางมารีย์พระมารดา จึงคุกเข่าลงนมัสการพระองค์ แล้วเปิดหีบสมบัติ นำทองคำ กำยาน และมดยอบออกมาถวายพระองค์

- มัทธิว 2:11 โหราจารย์มาเฝ้าพระกุมาร

+ จงดำเนินชีวิตในความรักดังที่พระคริสตเจ้าทรงรักเราและทรงมอบพระองค์เพื่อเรา เป็นเครื่องบูชาที่มีกลิ่นหอมถวายแด่พระเจ้า

- เอเฟซัส 5:2

การที่พระเจ้าทรงถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบูชาที่มีกลิ่นหอมบนไม้กางเขนเพื่อเรานั้น ได้รับการพยากรณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วจากเครื่องบูชาในพันธสัญญาเดิม ซึ่งรวมถึงกำยานด้วย (เลวีนิติ 2:1; 24:7) กำยานทำให้เครื่องบูชามีกลิ่นหอม และยังลอยขึ้นไปเป็นสัญลักษณ์แทนคำภาวนาของผู้ที่ถวายเครื่องบูชา ในพิธีมิสซา สามารถใช้กำยานได้ในระหว่างขบวนแห่เข้าโบสถ์ ในตอนต้นของพิธีมิสซาที่พระสงฆ์จุดกำยานถวายไม้กางเขนและพระแท่น ในช่วงการอ่านพระวรสาร และในการจุดกำยานถวายแผ่นปังและไวน์องุ่น รวมถึงพระแท่น , ไม้กางเขน , พระสงฆ์ และผู้คนในตอนต้นของพิธีศีลมหาสนิท

+ เมื่อผู้ใดนำธัญบูชามาถวายแด่พระยาห์เวห์ จะใช้แป้งสาลีอย่างดี เทน้ำมันมะกอกเทศเล็กน้อยและใส่กำยานลงในแป้ง

- เลวีนิติ 2:1 ธัญบูชา

+ ท่านจะต้องโรยกำยานบริสุทธิ์ลงไปบนขนมปังแต่ละแถว แล้วจึงนำกำยานนั้นมาเผาไฟถวายเป็นเกียรติแด่พระยาห์เวห์แทนขนมปัง เพื่อให้พระองค์ทรงระลึกถึงผู้ถวาย

- เลวีนิติ 24:7 ขนมปังตั้งถวายบนโต๊ะทองคำ

อีกช่วงเวลาหนึ่งที่ใช้กำยานในวัดเพื่อเชื่อมโยงกับการเสียสละของพระเยซูคริสตเจ้าและศีลมหาสนิท คือในช่วงการแสดงศีลมหาสนิทและการอวยพร ซึ่งการจุดกำยานจะควบคู่ไปกับการขับร้องบทเพลงสรรเสริญศีลมหาสนิท และคำภาวนาและการนมัสการศีลมหาสนิทของเราจะขึ้นไปสู่พระเจ้าด้วยกลิ่นหอมเหมือนกำยาน

กำยานยังถูกนำมาใช้ในพิธีส่งท้ายในงานศพ เพื่อแสดงถึงความศักดิ์สิทธิ์ของร่างกาย และเพื่อภาวนาให้ดวงวิญญาณของผู้ล่วงหลับได้ขึ้นสู่สวรรค์ เหมือนกับควันกำยาน และได้รับการต้อนรับจากเหล่าทูตสวรรค์เพื่อนำทางไปสู่สวรรค์

กำยานเป็นสิ่งคล้ายศีล และพระสงฆ์จะเสกกำยานขณะที่วางลงบนถ่าน ควันกำยานจะบดบังสายตาของเราและช่วยให้เราซาบซึ้งในพระธรรมล้ำลึกที่แท้จริงที่เกี่ยวข้องกับการนมัสการพระเจ้าและการชำระให้บริสุทธิ์ของเรา นอกจากนี้ยังช่วยกระตุ้นประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นของเราอย่างน่ารื่นรมย์ พร้อมกับประสาทสัมผัสอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับการนมัสการ เมื่อกำยานถูกเผาไหม้และลอยขึ้นไปเป็นควัน มันจะเตือนเราว่า ชีวิตบนโลกของเราเองก็จะถูกเผาไหม้เช่นกัน และเราหวังว่า จะได้ขึ้นสู่สวรรค์โดยที่ได้ร่วมเป็นหนึ่งเดียวกับการบูชาอันหอมกรุ่นของพระเจ้าตลอดชีวิตของเรา

การกล่าวถึงกำยานครั้งสุดท้ายในพระคัมภีร์อยู่ในหนังสือเล่มสุดท้าย คือ หนังสือวิวรณ์ และนิมิตของยอห์นรวมถึงทูตสวรรค์ที่เผากำยานกับคำอธิษฐานของเหล่าผู้ศักดิ์สิทธิ์ และควันกำยานลอยขึ้นไปต่อหน้าพระเจ้าพร้อมกับคำอธิษฐานของเหล่าผู้ศักดิ์สิทธิ์ (วิวรณ์ 8:3-4) เมื่อเราเห็นควันกำยานลอยขึ้นไปในวัด เราควรนึกถึงการภาวนาร่วมกันกับเหล่าผู้ศักดิ์สิทธิ์ทุกคนที่ยืนอยู่ต่อหน้าพระเจ้า

+ ทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งถือถาดทองคำสำหรับเผากำยานถวายมายืนอยู่หน้าพระแท่นบูชา ทูตสวรรค์องค์นี้ได้รับกำยานมา เพื่อถวายร่วมกับคำอธิษฐานภาวนาของผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายบนพระแท่นทองคำ ซึ่งอยู่หน้าพระบัลลังก์ ควันของกำยานจากมือของทูตสวรรค์พร้อมกับคำอธิษฐานภาวนาของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ลอยขึ้นไปเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า

- วิวรณ์ 8:3-4 การอธิษฐานภาวนาของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์

CR. : คริสต์ศรัทธา
https://www.facebook.com/share/p/17sopgqvCm/